Aπό αριστερούς μέχρι ακροδεξιούς και χρυσαυγίτες...

Εδώ και λίγες μέρες κυκλοφορεί στο youtube ένα βίντεο κλιπ των Μπαλάφα - Ζερβάκη με τίτλο "Να σταθώ στα πόδια μου" που συνιστά, υποτίθεται, μία ριζοσπαστική παρέμβαση για την κρίση και την πολιτική κατάσταση. Το βίντεο εμφανίζει ένα καφενείο σε κάποιο χωριό της Κρήτης, όπου οι θαμώνες, όλοι άνδρες και "άνθρωποι του μόχθου", παρακολουθούν με απάθεια τις ειδήσεις στις οποίες διάφοροι πολιτικοί διαξιφίζονται καρικατουρίστικα για το ποιος έχει τις απαντήσεις. Λίγο μετά ένα παιδί ξεκινά να παίζει τη λύρα και δύο νέοι να τραγουδούν. Ύστερα μπαίνει στο καφενείο ένας πολιτικάντης με την κουστωδία του που εμφανίζεται ως ο τελευταίος σωτήρας και προσπαθεί να πείσει τους παρευρισκόμενους να τον εμπιστευτούν. Τότε ένας γενειοφόρος νέος σηκώνεται απειλητικά δίνοντας την εικόνα ότι θα χτυπήσει τον πολιτικό. Αντ' αυτού όμως σφίγγει σε γροθιές τα λερωμένα απ' τη δουλειά χέρια του και αρχίζει να χορεύει παραδοσιακό κρητικό χορό. Σύντομα τον ακολουθούν και άλλοι, ο πολιτικός φεύγει.. ντροπιασμένος, οι νέοι χορεύουν όλο και πιο έντονα χτυπώντας τα πόδια τους στο έδαφος ραγίζοντας το δάπεδο. Ύστερα το σκηνικό μεταφέρεται στο όμορφο δωρικό τοπίο της Κρήτης όπου οι νέοι χορεύουν σε μία βουνοκορφή, ο πολιτικάντης που δραπετεύει κακήν κακώς, παθαίνει έμφραγμα και το πολυτελές αυτοκίνητο του ανατινάζεται. Το βίντεο κλείνει με τον αρχικό νέο να σπάει την τηλεόραση και ν' αποχωρεί.

Το κομμάτι αυτό έγινε viral (έχει ήδη πάνω από 800 χιλιάδες προβολές) και αναπαράγεται απ' όλο το πολιτικό φάσμα, από αριστερούς μέχρι ακροδεξιούς και χρυσαυγίτες, ως η απάντηση της Κρήτης και των Κρητικών στην κρίση και τους πολιτικούς. Στέλνει υποτίθεται το μήνυμα πως ο κόσμος πρέπει να πάψει ν' ακολουθεί διάφορους πολιτικάντηδες και να πάρει τα πράγματα στα χέρια του. Τόσο όμως το σκηνικό του βίντεο όσο και η αφήγηση που αρθρώνει είναι πολύ πιο κοντά στα ακροδεξιά - χρυσαυγίτικα μοτίβα παρά σε αριστερά. Η κρίση ερμηνεύεται αποκλειστικά ως αποτέλεσμα των χειρισμών διεφθαρμένων αναξιόπιστων πολιτικών που μονίμως εξαπατούν έναν αγαθό, ευκολόπιστο και αδιαφοροποίητο λαό. Ο κόσμος απεικονίζεται ως παραδοσιακοί σκληραγωγημένοι από τη χειρωνακτική δουλεία, Κρητικοί, εξολοκλήρου άντρες. Και η απάντηση που δίνει συνίσταται στη "λεβέντικη" εξέγερση αυτού του λαού απέναντι στους πολιτικούς. Μια εξέγερση που παρομοιάζεται με παραδοσιακό ανδρικό χορό σε ένα σκηνικό που ζέχνει ματσισμό και παραπέμπει έμμεσα στη βία. Μία βία όμως που δεν στοχεύει κοινωνικές σχέσεις αλλά πρόσωπα.

Αυτή η αφήγηση προσομοιάζει έντονα εκείνη της Χρυσής Αυγής. Η ΧΑ εμφανίζει τον εαυτό της ως "αντισυστημική", ταυτίζοντας όμως το σύστημα με το "διεφθαρμένο" πολιτικό κατεστημένο και προσωπικό. Προβάλλει μία απλοϊκή,εξωραϊσμένη εκδοχή λαού, αποτελούμενων από καθημερινούς ανθρώπους "του μόχθου". Προωθεί έναν χυδαίο αντιδιανοουμενισμό και εντιελιτισμό και μία καρικατούρα λαϊκού ανθρώπου που παραπέμπει στον θυμωμένο και τσαμπουκά καφενόβιο. Η λύση που προτείνει και έμπρακτα, είναι αυτοί οι λαϊκοί, θυμωμένοι άνδρες να πάρουν στις φάπες τους διεφθαρμένους πολιτικούς "ξεβρομίζοντας" τη χώρα. Και όλο αυτό παρουσιάζεται ως ελληνική λεβεντιά και λαϊκή μαγκιά συναρθρώνοντας εθνικιστικά, απλοϊκά αντιελιτίστικα και σεξιστικά μοτίβα.

Όσοι και όσες λοιπόν από την Αριστερά ή άλλους ανταγωνιστικούς χώρους αναπαράγουν αυτό το βίντεο μένοντας στο επιφανειακό του μήνυμα, αυτό του "απλού" κόσμου που εγκαταλείπει επιτέλους την ανάθεση και παίρνει τη ζωή του στα χέρια του, δεν θα έπρεπε να εκπλήσσονται που το ίδιο κομμάτι είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, δημοφιλές στους ακροδεξιούς, χρυσυγίτικους κύκλους. Είναι πολύ πιο κοντά στη δική τους ιδεολογία και αφήγηση παρά σ' εκείνη της Αριστεράς. Άλλωστε, ένας από τους λόγους επιτυχίας της σύγχρονης ακροδεξιάς και της ΧΑ είναι ότι αφομοιώνουν επιλεκτικά αριστερά, αντιελιτίστικα και λαϊκιστικά μοτίβα, εμφανιζόμενες ως η "αυθεντική" αντισυστημική, λαϊκή δύναμη, επιχειρώντας, κατ΄ αυτό τον τρόπο, να συγκαλύψουν ή και να εξωραΐσουν τον εθνικισμό, τον ρατσισμό και τη βαθιά αντιδραστική ιδεολογία που πρεσβεύουν.

Δημήτρης Τσίρκας (fb)