Ο δρόμος προς τη ζωή

Πίσω από την προσφυγιά υπάρχουν οι πόλεμοι, που η Ευρώπη και ο Δυτικός κόσμος είτε εξαπέλυσαν… αυτοπροσώπως είτε, ακόμα και όταν δεν είχαν άμεση εμπλοκή, θεώρησαν ότι μπορούσαν να αξιοποιήσουν προς ίδιον όφελος
Στο νεογέννητο μωρό που έκανε το πρώτο του λουτρό στις παγωμένες λάσπες της Ειδομένης, ο κύριος Ρέντσι, πρωθυπουργός της Ιταλίας, αναγνώρισε το πρόσωπο της νέας Ευρώπης που γεννιέται αυτήν τη στιγμή μέσα στις ωδίνες ενός βασανιστικού τοκετού.

Σύνοδος «ζωής» ή «θανάτου» για την Ευρώπη

Αφασία, σύγχυση ή άγνοια του κινδύνου; Ό,τι και αν συμβαίνει, η Ευρώπη, αμήχανη και φοβισμένη, δείχνει μια παραλυτική αδράνεια μπροστά στην προσφυγική κρίση. Παρακολουθεί, αλλά δεν βλέπει την καταιγίδα, δεν «ακούει» τη… βουή από τα κύματα των εξαθλιωμένων, που απειλούν να σαρώσουν τα πάντα
Αποκριά κι αυτή. Πέρασαν μέρες πολλές μέσα σε λίγες ώρες αυτό το διήμερο. Ο Πούτιν αποφάσισε να αποσύρει τον στρατό του από τη Συρία, η Μέρκελ έζησε μια «μαύρη» Κυριακή στη Γερμανία βλέποντας το ακροδεξιό, ξενοφοβικό κόμμα να πολλαπλασιάζει τα ποσοστά του στις κάλπες τριών κρατιδίων, η Άγκυρα έγινε πάλι… Βαγδάτη και στα τουρκικά παράλια συνωστίζονται τρία εκατομμύρια πρόσφυγες, έτοιμοι και αποφασισμένοι να περάσουν στην Ευρώπη. Στην Ειδομένη οι πρόσφυγες βρήκαν τρόπο για να τρυπήσουν τα κλειστά σύνορα και να περάσουν στα Σκόπια και στην Αθήνα οι εκπρόσωποι των δανειστών, σαν μπακάληδες επαρχιακού παντοπωλείου, εξακολουθούν να… ψειρίζουν την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος.

Οι ένοχοι της Ειδομένης

Η Ειδομένη είναι ένας τόπος μαρτυρίου, από αυτούς που αν δεν τους δει και ζήσει έστω και λίγο κάποιος, δεν μπορεί να τους συλλάβει. Χιλιάδες άνθρωποι εγκαταλείπονται να σαπίσουν κάτω από τη βροχή, μέσα στη λάσπη, παγιδευμένοι ανάμεσα στα κλειστά σύνορα της Ευρώπης εδώ και στις βόμβες της Ευρώπης, των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, στις χώρες τους.

Άντρες, γυναίκες, παιδιά, άτομα με αναπηρία επιβιώνουν χάρη σε ΜΚΟ, που βέβαια διαχειρίζονται- τουλάχιστον αρκετές εξ αυτών- τεράστια ποσά από το εξωτερικό και στην ανιδιοτελή αλληλεγγύη χιλιάδων ανθρώπων, ενώ μια ολόκληρη καπιταλιστική οικονομία της δυστυχίας ανθεί γύρω και πάνω στη δυστυχία.

Το επικίνδυνο ενδεχόμενο!

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε με ανάμικτα συναισθήματα το φαινόμενο των μεγάλων μετακινήσεων ανθρωπίνων μαζών, το οποίον φαινόμενο συνιστά και ένα σημαντικό σημείο καμπής στην Παγκόσμια Ιστορία. Από το διατιθέμενο πληροφοριακό υλικό διαπιστώνουμε, ότι αυτό το ρεύμα των μαζικών μετακινήσεων οφείλεται σε αριθμό αιτίων.
Ένα βασικό αίτιο είναι τα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας (TV, διαδίκτυο, επικοινωνίες, λοιπά ΜΜΕ) βάσει των οποίων οι άνθρωποι υποδεεστέρων οικονομικά χωρών έχουν την δυνατότητα να αναγνωρίσουν αλλού την ύπαρξη καλυτέρων επιλογών διαβιώσεως και ως εκ τούτου αναχωρούν προς αυτούς τους παραδείσους των ονείρων τους.

Δεν έχει όρια ο σαδισμός των δανειστών: Μετά την αύξηση φόρων και την μείωση των συντάξεων θέλουν να δοθούν και τα «πράσινα» δάνεια στα «κοράκια»

ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΘΕΛΟΥΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΚΑΙ ΣΕ «ΑΠΟΘΗΚΗ ΨΥΧΩΝ»
Δεν έχουν όρια οι απαιτήσεις των δανειστών για εξαθλίωση των Ελλήνων πέρα από κάθε φαντασία: Έτσι μετά την αύξηση στην φορολογία και στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, την μείωση στο αφορολόγητο ώστε να πληρώνουν και αυτοί που φυτοζωοούν, το «κόψιμο» στα εφάπαξ και στις επικουρικές, τώρα ζητούν να δοθούν στα «κοράκια» όχι μόνο τα «κόκκινα» δάνεια αλλά και τα «πράσινα».   Την ίδια στιγμή οι Γερμανοί θέλουν στην Ελλάδα να εγκατασταθούν μόνιμα και δια παντώς οι πρόσφυγες-λάθρο. Το αποτέλεσμα δηλαδή των  ενεργειών ΗΠΑ-Γερμανίας και Γαλλίας, οι οποίες χωρίς καμία ντροπή δημιούργησαν και εξόπλισαν το ISIS το οποίο είναι πλέον

Όχι στην Ευρώπη φρούριο - όχι στην Ελλάδα φυλακή

Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες των πολέμων, της πείνας και της οικολογικής καταστροφής

Την ίδια ώρα που χιλιάδες πρόσφυγες παραμένουν εγκλωβισμένοι κατά μήκος του κλειστού «Βαλκανικού Διαδρόμου», το κοινό ανακοινωθέν της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ με τον Αχμέτ Νταβούτογλου στις 7 Μάρτη δείχνει με τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο ότι οι ηγέτες της «πολιτισμένης Ευρώπης» προσπαθούν να ορθώσουν περισσότερα τείχη, να κλείσουν ακόμα πιο ερμητικά τα περάσματα, να κάνουν τον φόρο αίματος για την αναζήτηση ενός ασφαλούς καταφύγιου, ακόμα πιο βαρύ για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Πανευρωπαϊκή λύση τώρα!

Η ενωμένη Ευρώπη αυτές τις μέρες μοιάζει με πύργο της Βαβέλ.
Λίγα εικοσιτετράωρα μετά τη σύνοδο κορυφής Ε.Ε.- Τουρκίας, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που όλο το προηγούμενο διάστημα γυρνούσε από χώρα σε χώρα για να βρεθεί κοινά αποδεκτή ευρωπαϊκή λύση για το προσφυγικό, με ένα tweet φανέρωσε τα ακριβώς αντίθετα από αυτά για τα οποία, δήθεν, εργαζόταν.
Ο Ελληνας πρωθυπουργός τον διέψευσε, αλλά περισσότερη σημασία έχει τι έκανε και τι κάνει η ευρωπαϊκή ηγεσία.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αντί να προχωρήσει σε μια ξεκάθαρη καταδίκη των δηλώσεων του Ντόναλντ Τουσκ, αρκέστηκε μάλλον σε ανέξοδα ευχολόγια.

Οι νεκροθάφτες της Ευρώπης

Η ιστορία και η γεωγραφία το έφεραν έτσι ώστε η Ελλάδα να γίνει η πύλη εισόδου στην Ευρώπη ενός ασταμάτητου κύματος προσφύγων που έρχονται κυρίως από τη Συρία.

 Αν όμως αρχικά ήταν μια χώρα από την οποία περνούσαν οι πρόσφυγες για να πάνε στον Βορρά, έχει βρεθεί σήμερα να περιβάλλεται από χώρες που έχουν κλείσει τα σύνορά τους και να είναι αναγκασμένη να φιλοξενεί χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά που έχουν παγιδευτεί.

 

Έτσι, εκτός από την αιώνια λιτότητα που της έχει επιβάλει μια ανένδοτη Ευρώπη, τιμωρείται για δεύτερη

Η συμμαχία των καλών ανθρώπων

Είναι οι ειδήσεις που περνούν στα ψιλά. Ή τις μαθαίνει κανείς μόνο από στόμα σε στόμα. Για τα 4.000 γιαούρτια που κουβάλησε μια παρέα από τα Κουφάλια στην Ειδομένη την περασμένη Παρασκευή. Για την κυρία Βάσω, που έβαλε τον γείτονά της, ο οποίος οδηγεί ακόμη στα 84, να την πάει στα Διαβατά με τις πετσέτες της προίκας της. Για την κοριτσοπαρέα που χαλάλισε το σαββατόβραδό της για να βράσει τα αυγά που ζητήθηκαν μαζί με μπανάνες, ως πλήρης τροφή για τα πιτσιρίκια. Για κάποιους επί μήνες απλήρωτους εργαζόμενους που πήραν ένα μέρος του μισθού τους σε διατακτικές σούπερ μάρκετ και έσπευσαν να τις κάνουν πάμπερς, σερβιέτες και μωρομάντιλα.

Αυστριακοί που ζουν στην Ελλάδα: Ντρεπόμαστε βαθύτατα για την κυβέρνηση μας -Η επιστολή

Την ώρα που η αυστριακή κυβέρνηση κρατάει ασφυκτικά κλειστά τα σύνορα της, εξαπολύοντας προκλητικά πυρά κατά της Ελλάδας, γεγονός που οδήγησε και στην ανάκληση της πρέσβειρας μαςστη χώρα, οι Αυστριακοί που ζουν στη χώρα μας «ντρέπονται». «Η Αυστρία αποφασίζει και υποβάλλει στα βαλκανικά κράτημια σύμπραξη υπό ασύστατες διατάξεις, που εμάς, που ζούμε από κοντά την άθλια κατάσταση ενός μεγάλου μέρους του ελληνικού πληθυσμού, μας ντροπιάζει βαθύτατα», λένε σε επιστολή που απευθύνουν στην αυστριακή κυβέρνηση, εξαπολύοντας ένα δριμύ «κατηγορώ» για τη στάση που κρατά στο προσφυγικό. «Απευθυνόμαστε στη λογική – να γίνει το κάθετί, ώστε η Ευρώπη να προστατευτεί από έναν κοντόθωρο νεοεθνικισμό. Η Αυστρία θαέπρεπε, λόγω του ιστορικού της παρελθόντος, ιδίως στα Βαλκάνια, να κάνει το παν, για να εφαρμοστεί σ’ αυτούς τους χαλεπούς καιρούς μια πολιτική σώφρων, εφικτή, διορατική και, προπαντός, εδραιωμένη επί των ιδεών του Διαφωτισμού, καθώς και της ανθρωπιάς μας», αναφέρουν στην επιστολή τους
Την επιστολή των Αυστριακών που δημοσιεύτηκε σε πολλά μεγάλα διεθνή ΜΜΕ σχολίασε και ο Νόαμ Τσόμσκι.
Η επιστολή προς την αυστριακή κυβέρνηση

Συμμαχία των ανθρώπων

Είναι το δράμα των προσφύγων, που καταφτάνουν κατά χιλιάδες στη χώρα, πολιτική υπόθεση; Φυσικά και είναι, αλίμονο. Αλλά υπόθεση κομματικής, πολύ περισσότερο μικροκομματικής, φασαρίας δεν είναι. Ούτε υπόθεση εντάσεων για το ποιος φταίει που έρχεται όλος αυτός ο κυνηγημένος κόσμος στην Ελλάδα. Κι αν επιμένουν ορισμένοι στην «κυρά Τασία» είναι τόσο μακριά από την πραγματικότητα, που δεν αξίζει πια -νισάφι!- να ασχολείσαι μαζί τους. Όπως δεν αξίζει να φωνασκεί για -υπαρκτές- αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού. Κανένας κρατικός μηχανισμός δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί χωρίς προβλήματα ένα ανθρωπιστικό δράμα τέτοιων διαστάσεων.
Αναρωτιέμαι όμως και αν έχει νόημα, με όλη αυτή την ανθρώπινη δυστυχία σε λιμάνια και σε πλατείες, να ξοδευόμαστε σε αντιπαραθέσεις και διαλόγους κωφών, για να αντιμετωπίσουμε την -κρυφή ή φανερή- ξενοφοβία που κινεί διάφορους δημάρχους, δημοτικές αρχές, στελέχη κομμάτων της αντιπολίτευσης, μητροπολίτες.