LIVE ΤΙΜΕΣ ΝΙΚΕΛΙΟΥ ΣΕ USD ( $ )


Ένα αφιέρωμα στον ποιητή που μας άφησε...


Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μου Μάνο...

https://www.facebook.com/e.andriopoulos/videos/927172594020256/?t=0Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μου Μάνο...

Προς νέα «Τάξιν Πραγμάτων»...

Προς νέα «Τάξιν Πραγμάτων», Κωνσταντίνος Κόλμερ

Η, μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, παλαιά «τάξις πραγμάτων» εστηρίχθη (λίγο ή πολύ) στο ελεύθερο εμπόριο, κυκλοφορία κεφαλαίων και διακίνηση λαθρομεταναστών. 

 
Βάσις ισχύος των αρχών αυτών, υπήρξε το ΝΑΤΟ και η αεροναυτική του υπεροχή, όπως ακριβώς το Μεγαρικό Ψήφισμα (*) της αρχαίας Αθήνας θα ήταν αδύνατον δίχως τις 150 τριήρεις του Θεμιστοκλέους.
Εν τούτοις, οι αρχές της «ελευθερίας» απέβησαν εις βάρος της αμερικανικής ισχύος και υπέρ της Κίνας και Ευρωπαϊκής Ενώσεως (κυρίως της Γερμανίας), έως ότου κατέληξαν εις ασυδοσίαν. Με την Αμερική να εξαρτάται οικονομικώς από την αγορά ομολόγων υπό της Κίνας και πολιτικώς από τις καταστρεπτικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ στην Λιβύη, Αφγανιστάν, Ουκρανία και Συρία, πληρώνουσα αύθις και τον λογαριασμόν.

«Πνευματικοί άνθρωποι: Εξορία ή στράτευση»...

«Οι πιο σκοτεινές γωνιές στην κόλαση είναι φυλαγμένες για εκείνους που διατηρούν την ουδετερότητά τους σε εποχές ηθικής κρίσης» (Μπράουν)
Σχετικά με το θέμα της παρουσίας και της παρέμβασης των Πνευματικών ανθρώπων στα ζητήματα της συλλογικής ζωής έχουν διατυπωθεί αντιτιθέμενες απόψεις. 
 
Η πρώτη διαφορά σχετίζεται με το εάν είναι θεμιτή η προσωπική ανάμειξη των πνευματικών ανθρώπων στα κοινωνικά θέματα ή εάν πρέπει να παρεμβαίνουν μόνο μέσα από το έργο τους. Η άλλη διαφορά απόψεων έγκειται στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εκδηλώνεται η παρουσία και η συμμετοχή τους.
Πολλοί είναι εκείνοι που καταλογίζουν στους πνευματικούς ανθρώπους μια τάση για επιβολή μιας νέας εξουσίας πάνω στη γνώμη των πολλών και ανώνυμων. Εκείνο όμως, που καταλογίζουν οι περισσότεροι είναι ότι οι πνευματικοί ηγέτες πολλές φορές κλείνονται είτε σε μια «παγερή» σιωπή είτε σ’ ένα γυάλινο πύργο μαζί με τους ομοίους και την «αυταρέσκειά» τους.

Ασχολίαστο...

https://www.facebook.com/NWO.Exposition/videos/395915040801235/?t=45
Ο Μπεργκόλιο, ο επίσκοπος των δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής και σήμερα πάπας... φιλάει τα χέρια του Κίσινγκερ και Ρότσιλντ

Σαν σήμερα το 1928 "φεύγει" ο ποιητής και πεζογράφος Κ. Καριωτάκης

«Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία».


"Πρέβεζα" - Κώστας Καρυωτάκης

Σαν σήμερα στις 21 Ιούλη 1928 φεύγει απ’ την ζωή ο διεθνώς αναγνωρισμένος ποιητής και πεζογράφος Κώστας Καρυωτάκης. Αφησε πίσω του όμως ένα έργο που εξακολουθεί να διδάσκεται σε αρκετά Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού, ενώ τα δημιουργήματά του έχουν μεταφραστεί σε δεκάδες ξένες γλώσσες.

O Κώστας Καρυωτάκης γεννήθηκε στις 30 του Οκτώβρη του 1896 στην Τρίπολη στο σπίτι της μητέρας του Αικατερίνης (Κατίγκως) Σκάγιαννη.
Είχε ακόμη έναν αδελφό, τον Θάνο, που γεννήθηκε το 1899 και σταδιοδρόμησε ως τραπεζικός υπάλληλος και μια αδελφή ένα χρόνο μεγαλύτερή του, τη Νίτσα, που παντρεύτηκε το δικηγόρο Παναγιώτη Νικολετόπουλο.
«Ο ίδιος ήταν κοντός, αδύνατος, ένα λυμφατικό αγοράκι», θα γράψει η Λιλή Ζωγράφου, «που δε θύμιζε σε τίποτα τα γεροδεμένα κι όμορφα αδέλφια του, δίνοντας την εντύπωση ενός μάλλον κουτούτσικου παιδιού. Το ντροπαλό και λιγομίλητο παιδί γίνεται ο δειλός και χωρίς σιγουριά άντρας».

Ήλιε, μην ανατείλεις ξανά.(αιρετικό)...

Γράφει ο Κλεισθένης.
-Ήλιε μου, εύχομαι να μην ανατείλεις ξανά, να μην μεσουρανήσεις άλλο, να πάρει την θέση σου μόνιμα στον ουρανό το φεγγάρι που αχνοφέγγει και φωτίζει το μονοπάτι που διαβαίνω απ' όταν γεννήθηκα, μοναχός.

 

-Μα τι λες, εγώ φωτίζω πολύ καλύτερα το μονοπάτι σου.

-Ναι, αλλά φωτίζεις και ολόγυρα.

- Και που είναι το κακό;

-Να, φωτίζεις το τι γίνεται δίπλα απ' το μονοπάτι μου. Στη μια μεριά η κακία, η απληστία, ο πόλεμος, ο πόνος, η δυστυχία και στην άλλη η υποκρισία, η αδιαφορία, ο ωχαδερφισμός. Δεν θέλω να συμμετέχω στα δρώμενα γύρω απ΄ το μονοπάτι μου. Η συμμετοχή στα δρώμενα με πληγώνει και για να αντιδράσω στα κακώς κείμενα ενέχει ευθύνες που δεν θέλω να έχω, ενέχει πάλη που δεν θέλω να κάνω, ενέχει επανάσταση που δεν θέλω συμμετοχή.

-Εγώ πάντως φωτίζω ολόγυρα για να φαίνεται η αλήθεια.

-Ποια αλήθεια; Καθένας βλέπει και πιστεύει την δικιά του αλήθεια. Η αντικειμενική αλήθεια ποτέ δεν εμφανίζεται, όσο κι αν την ψάχνουμε. Όλοι μας λέμε ότι υπάρχει αλλά ποτέ δεν έχει εμφανιστεί.

-Ναι αλλά ερευνώντας για την αλήθεια, αποκτάς την γνώση.

-Τρέμω από φόβο ακόμα και στο άκουσμα της λέξης γνώση.

-Φοβάσαι την γνώση; Μα αυτή έκανε τον κόσμο σου καλύτερο.

-Για άλλο σκοπό υπήρξε η ανάγκη της γνώσης και δυστυχώς άλλους σκοπούς εξυπηρετεί, άσε που έγινε δυνάστης και καταπιεστής. Καλύτερα λοιπόν να μένει μόνιμα στον ουρανό το φεγγάρι που αχνοφέγγει και με βοηθάει να βαδίζω στο μονοπάτι μου απ' όταν γεννήθηκα έως που θα πεθάνω. Μπορεί να είμαι ο μόνος που θέλει κάτι τέτοιο, ίσως είμαστε μερικοί, ίσως οι περισσότεροι, ίσως γίνουμε όλοι.

Μνήμες από τον καύσωνα του 1987



Το 1987 ήταν μια εξαιρετικά θερμή χρονιά. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Ο μεγάλος καύσωνας του Ιουλίου εκείνου του έτους είχε βρει εντελώς απροετοίμαστο τον κόσμο. Θυμάμαι και παλαιότερα τα καλοκαίρια να κάνει φοβερή ζέστη, όμως το 1987 είχαμε τουλάχιστο μια βδομάδα καύσωνα με θερμοκρασίες άνω τον 40 βαθμών και το χειρότερο η θερμοκρασία ήταν πάνω από τους 30 ακόμα και το βράδυ κάνοντας την ατμόσφαιρα αποπνικτική.

Σαν σήμερα, 20 Ιούλη, το θερμόμετρο το 1987 στην Αθήνα έδειχνε 44 βαθμούς. Κι ήταν μόνο η αρχή. Στη Θεσσαλία, είχε φτάσει 47, ενώ κάποιοι μιλούσαν ακόμα και για 49 βαθμούς Κελσίου! Μέση θερμοκρασία στη χώρα ήταν 43 βαθμοί, ενώ το βράδυ 31!
Είχαν πεθάνει σε λίγες μόνο μέρες, πάνω από 1300 άτομα (1115 στην Αττική), οι περισσότεροι ηλικιωμένοι, αλλά και εργαζόμενοι, που ψήνονταν στην κυριολεξία στον ήλιο. Τα τσιμεντένια διαμερίσματα μετατρέπονταν σε φούρνους (όπως και τα αμάξια στο δρόμο), κάνοντας κόλαση τη ζωή μας.

Γιάννης Τσαρούχης (Πέθανε σαν σήμερα το 1989): «Τι να πω για έναν μαραγκό…τι να πω για μια ασήμαντη γυναίκα που πλένει τα πιάτα της…μου έμαθε ποιες είναι οι συνθήκες της ζωής»

Κορυφαία μορφή της ελληνικής Τέχνης στον 20o αιώνα, ο ζωγράφος και σκηνογράφος Γιάννης Τσαρούχης.

«Ο Γιάννης Τσαρούχης θεωρείται από πολλούς ο γνωστότερος Ελληνας ζωγράφος του 20ού αιώνα. Σίγουρα ήταν μία από τις πιο αξιομνημόνευτες, πολύπλευρες και ισχυρές προσωπικότητες της ελληνικής τέχνης, ανοιχτός στη γνώση. Μοντέρνος και παραδοσιακός, καλλιτέχνης και διανοούμενος, πολυμαθής γνώστης των αρχών που διέπουν την ιστορία, την κοινωνία, τον άνθρωπο και τον πολιτισμό.

Γλυκύς και είρων, λιτός και αισθησιακός, συντηρητικός και επαναστάτης, αποτέλεσε ένα από τα πλέον δημιουργικά μέλη της γενιάς του ’30. Το διπλό νήμα, του κοσμοπολιτισμού και της παράδοσης, διαπερνά και χαρακτηρίζει ολόκληρο το έργο του, που διαμορφώνεται από μία εκλεκτική σύνθεση στοιχείων ελληνικών και ευρωπαϊκών, παραδοσιακών και μοντέρνων, υφασμένων γύρω από μιαν αντρική, κυρίως, λαϊκή ανθρωπότητα, η οποία διασχίζει το ζωγραφικό χώρο και τον ιστορικό χρόνο μέσα από διάφορους τρόπους αναπαράστασης.» (Σ. Α., Ριζοσπάστης 9/12/2012). Ο Γ. Τσαρούχης έφυγε από τη ζωή στις 20 του Ιούλη 1989.

H κενολογία των αρχηγών σκοτώνει...


Ο ​​λόγος του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης (περιεχόμενο και μορφή) δεν διαφέρει από τον λόγο του πρωθυπουργού – κάθε πολίτης μπορεί να το πιστοποιήσει. Προσπαθούν να διαφοροποιηθούν μόνο στο ποιος το «καλό» θα το κάνει «καλύτερα». 

 

Εχουν και οι δυο την ίδια εκδοχή για το «καλό»: Είναι η αύξηση της καταναλωτικής ευχέρειας. Εκεί τελειώνουν όλα

Αλλά και για τον τρόπο (το πώς θα επιτευχθεί το «καλό») συμπίπτουν απολύτως: Μόνο επιτροπευόμενοι από τις «Αγορές» (μέσω Ε.Ε. και ΝΑΤΟ), μόνο αν παραμείνουμε στο ευρωπαϊκό (σκληρά γερμανικό) νόμισμα, μόνο απολύτως πειθαρχημένοι στην υποθήκευση κάθε κοινωνικής περιουσίας, με παράταση της πτώχευσης στο διηνεκές, μόνο τότε θα πετύχουμε υψηλές διαβαθμίσεις του «καλύτερου» στο κοινά παραδεκτό «καλό».

ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ_ΘΕΤΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ...

Πολλές φορές ο τρόπος και ο κωδικός με τον οποίο κατανοούμε και αξιολογούμε το επίπεδο (κοινωνικό, πολιτιστικό, πνευματικό, ηθικό…) μιας κοινωνίας είναι συνάρτηση του επιθέτου – των που τη συνοδεύουν. Κατά καιρούς τα επίθετα που συνόδεψαν-ουν την κοινωνία είναι:  
 
Ταξική, Καταναλωτική, Ανοιχτή, Φοβική, Ανεκτική….. Σε όλα αυτά τις τελευταίες δεκαετίες προστέθηκε και ο χαρακτηρισμός πολυπολιτισμική. Με αυτόν χαρακτηρίζονται εκείνες οι κοινωνίες όπου συνυπάρχουν ειρηνικά – όχι πάντοτε βέβαια – διαφορετικά εθνικά και πολιτιστικά στοιχεία. Σε αυτές τις κοινωνίες συμβιώνουν ομάδες ανθρώπων με διαφορετικά εθνικά, θρησκευτικά, φυλετικά, γλωσσικά και γενικότερα πολιτιστικά στοιχεία. Ο πλουραλισμός και ο σεβασμός – ανοχή των κάθε λογής ιδιαιτεροτήτων συνιστά το κυρίαρχο και θεμελιώδες γνώρισμα των σύγχρονων πολυπολιτισμικών κοινωνιών.
Αν και στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες «εξασφαλίζεται» η αρμονική σύμπλευση και ο δημιουργικός συγχρωτισμός ατόμων και ομάδων με εθνικές, φυλετικές, γλωσσικές, θρησκευτικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες

Μέτρα για την αποπληρωμή του χρέους, ευχολόγια για την ανάπτυξη...

Μέτρα για την αποπληρωμή του χρέους, ευχολόγια για την ανάπτυξη, Διονύσης Χιόνης
Η ευρωπαϊκή τραγωδία έχει ένα και μόνο χαρακτηριστικό. Προτάσσει τις ευρωπαϊκές ουτοπίες και τις ευχές σε σχέση με τον ρεαλισμό που επιβάλλεται από την οικονομία. 

 
Χαρακτηριστική περίπτωση η ελληνική οικονομία όπου το ζητούμενο παραμένει η ανάπτυξη. Η λύση για το χρέος περιορίστηκε ουσιαστικά σε μέτρα που αφορούν την εξυπηρέτηση του χρέους, αφήνοντας το συνολικό όγκο του χρέους ανεπηρέαστο.

Εν μέσω πανηγυρισμών και διαβεβαιώσεων ότι τώρα ήρθε η ώρα της ανάπτυξης εφόσον λύθηκε το θέμα του χρέους, η ΕΕ έδωσε στην δημοσιότητα τις προβλέψεις για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Με αυτή την ανακοίνωση επιβεβαίωσε τα σενάρια που θέλουν την ελληνική οικονομία παγιδευμένη σε ρυθμούς αναιμικής ανάπτυξης τουλάχιστον μέχρι το 2030. Φαίνεται ότι δεν έχει γίνει ακόμα κατανοητό ότι η ανάπτυξη στην ελληνική οικονομία, με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να γίνει ούτε με μεταρρυθμίσεις ούτε μέτρα δημοσιονομικής περιστολής.

82 χρόνια μετά τον Ισπανικό εμφύλιο

Της Π. Μ.

 Ογδόντα δύο χρόνια μετά ο Ισπανικός εμφύλιος συνεχίζει να πυρπολεί τις καρδιές του κόσμου, γιατί ήταν μια ιστορική τομή στη σύγχρονη ιστορία. Γιατί δημιούργησε στο συμπυκνωμένο χρόνο διάρκειας του, τόσο έντονες ελπίδες και απογοητεύσεις, τόση προσμονή, ανάταση και απελπισία, τόσο έντονα συναισθήματα στην συνείδηση των πολιτών του κόσμου, που θα μπορούσαμε να πούμε ότι, από τον Ισπανικό Εμφύλιο και μετά οι Ισπανοί αντιφασίστες δικαιούνται να λένε αυτό το γνωστό: «Από δω και πέρα, κάθε φορά που τα έθνη του κόσμου θα μιλούν για τη Δικαιοσύνη, για την Ελευθερία και για τον Ανθρωπο, θέλουν δεν θέλουν εμάς θα θυμούνται».
Δεν ήταν ένας ακόμη περιφερειακός πόλεμος, αλλά ένα σημείο όπου συγκρούστηκαν οι βασικές ιδεολογικές προτάσεις-κοσμοθεωρίες της εποχής.

Από αυτόν πηγάζουν και εμπνέονται το «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα» του Χεμινγουέι, «Η Ελπίδα» του Μαρλώ, «Ο φόρος Τιμής στην Καταλωνία» του Όργουελ, «Η Ισπανική Διαθήκη» του Κέσλερ, μεγάλο μέρος της «Υπόθεσης Τουλάγιεφ» του Σέρζ, μα και μια σειρά ταινιών, όπως η για μένα συγκλονιστική του Κ. Λόυτς: «Γη και Ελευθερία”.

Έργα και Ημέρες των Αρίστων!

Της Αλέκας Ζορμπαλά

✸ Ο ένας, ο, από 6 μηνών και επί 6 χρόνια πολιτικός κρατούμενος, αφήνει γένια 3 ημερών, αλά George Clooney, μήπως και του προσδώσουν σοβαρότητα και αρρενωπότητα (επί ματαίω).

✷ Η άλλη με άψογες πόζες, επιδεικνύοντας κορμάρα, σώζει κατσίκες από το φυσικό τους περιβάλλον και εννοείται έχει προνοήσει για λήψη βίντεο της σωστικής επιχείρησης, που πλέον κοσμεί τον λογαριασμό της στο Insta.

✸ Και η 3η, γνήσια σύζυγος Αδώνιδος, φωτογραφίζεται, που αλλού, παρά σε αρχαία τριήρη, φορώντας πλατφόρμες, προς επίδειξη της λυγερής κορμοστασιάς και ανεβάζει τις αρχαιοπρεπείς χαριτωμενιές της στο Twitter την ώρα, που γλιστρά και πέφτει στη θάλασσα, από την οποία την σώζει το Πολεμικό Ναυτικό!!!

Η χώρα βρίσκεται σε καλά χέρια:

Μετά τους "Αριστερούς" ακολουθούν οι "Άριστοι"

Δεν παλεύεται η κατάσταση αδέρφια..

Το καραγκιοζλίκι με το "πόθεν έσχες" των εθνοπατέρων και η τελευταία περίπτωση του Νεοδημοκράτη βουλευτή Κ. Καραμανλή.

Αυτό το καραγκιοζλίκι με τις «τρύπες» στο «πόθεν έσχες» πολιτικών το έχουμε δει σε τόσες πολλές επαναλήψεις που καταντάει κουραστικό.
Αυτοί οι υποτιθέμενοι έλεγχοι δεν είναι παρά μια εντελώς προσχηματική διαδικασία, αναποτελεσματική και γίνεται μόνο για να κρατούνται κάποια προσχήματα.

Και απ’ αυτή την άποψη μας εντυπωσιάζει το γεγονός πόσο «ατζαμήδες» είναι κάποιοι εθνοπατέρες που έρχονται αρνητικά στην δημοσιότητα γιατί δεν έχουν την ικανότητα να συμπληρώσουν ένα «πόθεν έσχες» που δεν θα δίνει τροφή για επικριτικά σχόλια.

Και δεν μιλάμε για περιπτώσεις σαν του Γιάννου Παπαντωνίου ο οποίος αντιμετώπισε ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος όταν εντοπίστηκε στη λίστα Λαγκάρντ να έχει καταθέσει σε τράπεζα του εξωτερικού 1,3 εκατ. Δολάρια τα οποία δεν είχε δηλώσει στο πόθεν έσχες του και φυσικά όταν η περίπτωση του έφτασε στα δικαστήρια, "ξελάσπωσε" μια χαρά.
Πρόχειρα θυμόμαστε τις περιπτώσεις του προέδρου του ΛΑΟΣ, Γιώργου Καρατζαφέρη, ο οποίος δεν είχε δηλώσει τις 2 off shore εταιρείες του στο πόθεν έσχες, του Γιώργου Σταθάκη που φέρεται να "ξέχασε" να δηλώσει ένα εκατομμύριο ευρώ, το ψευδές πόθεν έσχες του νεοδημοκράτη πρώην υπουργού Χ. Αθανασίου ο οποίος «παρέλειψε» να δηλώσει την ακίνητη περιουσία του, την περίπτωση Φλαμπουράρη ...

Μητέρα χωρίς χέρια ετοιμάζει το παιδί της και μας δείχνει πως είναι η καθημερινότητα της.(βίντεο)...

Μητέρα χωρίς χέρια ετοιμάζει το παιδί της και μας δείχνει πως είναι η καθημερινότητα της


Ένα βίντεο από την Ασία κάνει τον γύρο του διαδικτύου με τίτλο «και μετά παραπονιόμαστε» έχει προκαλέσει συγκίνηση σε εκατομμύρια χρήστες. 

 
Συγκεκριμένα το βίντεο δείχνει την καθημερινότητα της μητέρας αυτής που είχε την ατυχία να γεννηθεί χωρίς χέρια. 
Από το καθημερινό ντύσιμο του παιδιού, της, το μαγείρεμα ακόμη και το πως βάζει το μακιγιάζ της, μας υπενθυμίζει πολλά που εμείς θεωρούμε δεδομένα. 
Δείτε το βίντεο

Πώς θα είναι η Αθήνα του μέλλοντος;


Όλοι όσοι έχουμε γεννηθεί και μεγαλώσει σε μεγαλουπόλεις έχουμε παρατηρήσει τις μεγάλες αλλαγές που έχουν συντελεσθεί σε αυτές κατά τη διάρκεια των χρόνων. Αλλαγές άλλοτε θετικές και άλλοτε αρνητικές. 



Σύμφωνα με τους συγγραφείς, οι σύγχρονες πόλεις, πέραν των μεγάλων παγκοσμιουπόλεων που έχουν τη δύναμη να επιβληθούν στην κινητικότητα του κεφαλαίου (βλ. Νέα Υόρκη, Λονδίνο κτλ.), πασχίζουν να προσελκύσουν το κεφάλαιο και να γίνουν οικονομικά ελκυστικές. Αυτό γίνεται μέσω των μειώσεων φόρων και των παροχών μεταφορικών υποδομών υψηλής ποιότητας (στην Αθήνα δεν μειώνονται οι φόροι αλλά οι μεταφορικές υποδομές έχουν όντως βελτιωθεί σε σχέση με το παρελθόν χωρίς όμως να μπορούμε να αποκαλέσουμε το μεταφορικό δίκτυο υψηλής ποιότητας ) αλλά και μέσω της βελτίωσης της ποιότητας του αστικού χώρου με τη δημιουργία πολιτιστικών πόλων έλξης και την αναβάθμιση της εικόνας της πόλης μέσω μετασχηματισμών του τοπίου. 
Στην Αθήνα έχουν δημιουργηθεί πλήθος μουσείων ωστόσο η εικόνα της πόλης μέσω μετασχηματισμών του τοπίου έχει συντελεσθεί στην παραλιακή οδό και όχι (ακόμα;)  στο κέντρο της πόλης που είναι άκρως υποβαθμισμένο. Γενικότερα όμως ο κύριος στόχος της βελτίωσης της εικόνας της πόλης είναι να γίνει ένας οικονομικά ελκυστικά πόλος. Η πόλη λόγω της παγκοσμιοποίησης και της μαζικής μετανάστευσης χάνει την ταυτότητά της παρόλο που η ταυτότητα είναι αυτή που την κάνει τουριστικά ελκυστική

Πικρό μείγμα: Η συγκλονιστική πραγματικότητα πίσω από τον καφέ...

Αποτέλεσμα εικόνας για κοκκοι καφεΥπάρχουν δύο βασικές ποικιλίες καφέ: η arabica και η robusta. Η πρώτη (που θεωρείται καλύτερης ποιότητας) προέρχεται κυρίως από τη Λατινική Αμερική, την Αιθιοπία και την Κένυα. Η δεύτερη από τη Βραζιλία, το Βιετνάμ και την Ουγκάντα.

 
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, που αποτελούν το μεγαλύτερο καταναλωτή παγκοσμίως, αυτό που κάποτε ήταν μια εξωτική πολυτέλεια, έχει καταλήξει να είναι τόσο εμποτισμένο στην κουλτούρα ώστε να θεωρείται βασικό προϊόν. Δυστυχώς, ο καφές είναι συνδεδεμένος με τη μακρά ιστορία της αποικιοκρατίας και της δουλείας, και η παραγωγή του παραμένει μέχρι σήμερα ένα μελανό σημείο όσον αφορά την εκμετάλλευση και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Παιδική εργασία
Η παιδική εργασία είναι ευρέως διαδεδομένη στην καλλιέργεια του καφέ. Όταν ανεβαίνει η τιμή του καφέ, μεγαλώνει και η ανάγκη των οικογενειών που τα βγάζουν δύσκολα πέρα, να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο και να τα στείλουν να δουλέψουν.

Αλλο ένα εργοδοτικό έγκλημα με θύμα νεαρό εργάτη, που αφήνει πίσω του ορφανά 3 ανήλικα παιδάκια


Αρκετές φορές δεν αρκεί οιδρώτας του εργάτη για να ποτίσει τον «κήπο» στον οποίο «ανθίζουν» τα κέρδητων αφεντικών. Πρέπει ναδώσει και την ίδια του τηνζωή πέφτοντας νεκρός από τις «σφαίρες» τηςυπερεκμετάλλευσης, τηςεντατικοποίησης τηςδουλειάς, της παντελούςέλλειψης μέτρων προστασίας, στους χώρους εργασίας. (Στοιχίζουν αυτά, βλέπετε, για τους εργοδότεςκαι στην σημερινή εργασιακή ζούγκλα που επικρατεί κανείς δεν ενδιαφέρεταιγια την προστασία της ζωής ενός «αναλώσιμου» και πανεύκολα«αντικαταστάσιμου» εργάτη).

Όπως και κανείς κρατικός φορέας δεν θα ενδιαφερθεί το πώς θα μεγαλώσουντα τρία ανήλικα παιδάκια που από χτες έμειναν ορφανά, όταν ο πατέρας τουςπροστέθηκε χτες στον ατέλειωτο κατάλογο των εργοδοτικών δολοφονιών.  

 "«Όταν μια επαναστατική οργάνωση εκτελέσει έναν καπιταλιστή ή όργανο της αστικής δικτατορίας που βιώνουμε, για μέρες οι δημοσιοκάφροι θα μαςπρήξουν με κηρύγματα για το «υπέρτατο αγαθό της ζωής», για τους«αιμοσταγείς δολοφόνους τρομοκράτες» και τα σχετικά. 
Κι αν τυχόν οι «τρομοκράτες» συλληφθούν τότε θα υπάρξουν «ειδικά»δικαστήρια «ειδικοί νόμοι»«ειδικές ποινές» και συνθήκες φυλάκισης.

Όταν όμως το εργοδοτικό κέρδος δολοφονεί εργάτες τότε τα πράγματααλλάζουν.

Η δολοφονία ονομάζετε «εργατικό ατύχημα». Εκεί δεν υπάρχουν τρομοκράτεςκαι ένοχοι παρά μόνο η «κακιά στιγμή»

Ο Μπρεχτ απαντάει στα πιράνχας των κατασχέσεων της οικογένειας του Δ. Σιούφα, πρώην υπουργού και προέδρου της βουλής.


Σε περασμένη ανάρτησή μας αναφερθήκαμε σε μια απ τις δεκάδες αν όχι εκατοντάδες περιπτώσεις που υπάρχουν και μας δείχνει πώς δημιουργούνται οι νεόπλουτοι στην Μνημονική Ελλάδα.

Είχαμε σχολιάσει τότε την «εισπρακτική εταιρεία» που ανήκει στην οικογένεια του Δημήτριου Σιούφα, πρώην υπουργού και προέδρου της βουλής.
Είναι η μεγαλύτερη εταιρεία τέτοιου είδους και τα«κοράκια» που την αποτελούν θησαυρίζουν εκβιάζοντας και τρομοκρατώντας όσουςδανειολήπτες έχουν βρεθεί στα νύχια τωντραπεζιτών και αδυνατούν τα αποπληρώσουν τατοκογλυφικά δάνεια τους.

Επίσης είχαμε εστιαστεί στην καταγγελία που είχε υπάρξει σε βάρος της εταιρείας «Σιούφας και Συνεργάτες», η οποία στεγάζετε σε κτήριο 8.000 τμ, και απασχολεί 500 άτομα (!) -τόσο καλά πάνε οιαιματοβαμμένες δουλειές αυτών των «αρπακτικών»- γιατί είχε τοποθετήσει κάμερες εντός και εκτός του κτηρίου που στεγάζει το «μπακιροκοπτείο» της, για να ελέγχει τα πάντα.

Αφού διαπίστωσε την βασιμότητα της καταγγελίας η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, επέβαλε πρόστιμο 50.000 ευρώ, στην εταιρία των υιών Σούφα.
Φωτογραφία του χρήστη Λέμε την Αλήθεια.

ΑΠΟ ΤΟ "ΕΞΩΓΑΜΟ" του Ανδρέα το 1985... Σύμβουλος της Φώφης και η Παναγιωταρέα!

ΑΠΟ ΤΟ "PRESS-GR"
O δημοσιογράφος Σταμάτης Μαλέλης χρίστηκε γραμματέας Επικοινωνίας του Κινήματος Αλλαγής και η Ντέπυ Γκολεμά έγινε μέλος του Τομέα Πολιτισμού, προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις εντός και εκτός Χαριλάου Τρικούπη, αλλά δεν είναι οι...
μόνοι που ανέλαβαν καθήκοντα…
Eυκαιρίας δοθείσης, έμαθα ότι η Φώφη Γεννηματά έχει και μια (άτυπη) σύμβουλο που την επηρεάζει πολύ για τα θέματα αυτά. Πάρα πολύ…

Ποια; Την δημοσιογράφο Άννα Παναγιωταρέα…
Οι παλαιότεροι θυμούνται ότι η Άννα έκανε το ντεμπούτο της στο πολιτικό ρεπορτάζ με την αποκάλυψη (λίγο πριν από τις εκλογές του 1985) για το εξώγαμο του Ανδρέα Παπανδρέου στην Σουηδία…

Συγχαρητήρια στην Αφρικανική ήπειρο που για πρώτη φορά κατάκτησε το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου!


Συγκεκριμένα στους 34 ποδοσφαιριστές (23 βασικοί και 11 αναπληρωματικοί), οι 23 είναι Αφρικανοί...

Συμβολική αντίδραση του "Ρουβίκωνα" στον εργατικό μεσαίωνα που επικρατεί στους χώρους δουλειάς

Σαν μια συμβολικήαντίδραση στον εργατικό μεσαίωνα που βιώνουν όσοι/ες «τυχεροί/ες», εργάτες/ιες  εξακολουθούν να έχουν δουλειά, παλεύοντας για ένα πενιχρό μεροκάματο, χαρακτηρίζει την σημερινή του παρέμβαση ο «Ρουβίκωνας» στα γραφεία της πολυεθνικής Leroy Merlin.

Αφορμή για την ενέργεια της αναρχικής ομάδας στάθηκε το γεγονός ότι πρόσφατα«τα Leroy Merlin απέλυσαν εργαζόμενη με το που έμαθαν ότι πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας».

Με ανάρτησή του στο διαδίκτυο ο «Ρ», αφού περιγράφει το καθεστώς που επικρατεί στους χώρους δουλειάς, όπου «τα αφεντικά, οι επιχειρηματίες, οι επενδυτές, το κεφάλαιο, οι καπιταλιστές, κάνουν ότι γουστάρουν, όποτε γουστάρουν όπως γουστάρουν»,  τονίζει ότι οι ενέργειες του δεν«προσφέρουν κάτι άλλο από φώτα δημοσιότητας στις βρωμιές του κεφαλαίου», εντοπίζοντας ότι το βασικό πρόβλημα είναι η απουσία ταξικού μαχητικού εργατικού κινήματος.

Ακούσατε τίποτα για τα παιδιά που δολοφονήθηκαν απ' τα Ισραηλινά πολεμικά αεροπλάνα; Εκκωφαντική σιωπή!

Της Αλέκας Ζορμπαλά

Αυτά τα παιδιά είναι ο Ameer al Nimra, 15 ετών και ο Loay Kuheil, 16 ετών.
Αυτά τα παιδιά είναι Παλαιστίνιοι, είναι φιλαράκια, που ζούσαν μέχρι εχθές στη Γάζα.
Δεν ζουν πια.
Δολοφονήθηκαν εχθές, όταν Ισραηλινά πολεμικά αεροπλάνα βομβάρδισαν με 4 τουλάχιστον πυραύλους το πάρκο al Katiba, στο οποίο έπαιζαν και στο οποίο οι Παλαιστίνιοι παρακολουθούν και το Μουντιάλ.
(Κατά τους Ισραηλινούς ήταν άντρο της Χαμάς)

Αυτά τα παιδιά έβγαζαν σέλφι, είχαν τις δικές τους ιστορίες, τις δικές τους σύντομες ζωούλες και, παρ'όλη τη φρίκη μέσα στην οποία ζουν, θα είχαν και αυτά τα δικά τους όνειρα, όπως όλα τα παιδιά του κόσμου.
Τώρα τελείωσαν όλα για τον Amir και τον Loay.

Ακούσατε τίποτα γι'αυτά τα παιδιά; 
Εκκωφαντική σιωπή! 

Είναι Παλαιστινιάκια, παιδιά της Γάζας, δεν είναι Γαλλάκια, Ισραηλινάκια, Γερμανάκια, εγκλωβισμένα Ταϋλανδάκια, Αμερικανάκια..

Και το έγκλημα συνεχίζεται και είναι διαρκές!


Μοιράσου το :
  

«Φίλε» γονιέ, που στρώνεις το δρόμο για το νταή γιο σου…


«Φίλε» γονιέ, που στρώνεις το δρόμο για το νταή γιο σου…«Φίλε» γονιέ, με τις περίεργες ιδέες και τα «εγώ τα ξέρω όλα, άκου εμένα που σου λέω», τα παιδιά δεν φταίνε για το bullying. Ποτέ δεν φταίνε τα παιδιά, άλλωστε. Εσύ φταις. Πάντα οι γονείς φταίνε. Ο άνθρωπος όταν γεννιέται είναι tabula rasa. Άγραφος πίνακας. Κανείς δεν γεννιέται εγκληματίας, κακοποιός, ληστής ή οτιδήποτε άλλο.
 
Γράφει ο Νίκος Δεμισιώτης
Δεν γεννιέσαι, λοιπόν. Γίνεσαι. Εσύ το κάνεις και το πιθανότερο είναι πως το κάνεις επειδή θέλεις να δεις στο παιδί σου αυτό που εσύ δεν ήσουν.
Δεν γίνεσαι νταής επειδή είσαι ψηλός και δυνατός. Ξέρω πολλούς δυνατούς και ψηλούς ανθρώπους που βλέπουν στο πεζοδρόμιο μια σειρά από μυρμήγκια, που πάνε το φαγητό του χειμώνα στη φωλιά τους, και πηδάνε από πάνω τους για να μην τα πατήσουν.
Τα πιτσιρίκια που πάνε στο σχολείο τους ή στις παρέες τους και κάνουν τους νταήδες σε παιδιά που είναι πιο αδύναμα, δεν γεννήθηκαν για να κάνουν κάτι τέτοιο. Το κάνουν επειδή έτσι διδάχτηκαν στα σπίτια τους. Αυτό που γίνεται και στο σπίτι σου, δηλαδή. Ναι στο σπίτι σου. Γιατί το μεγάλωσες με τη λογική της ζούγκλας όπου ο πιο ισχυρός επιβιώνει και ο ανίσχυρος γίνεται λεία. Τροφή. Χωρίς εισαγωγικά.

Η Μελένια όλων των παιδιών: Η μοναδική κλόουν-γιατρός στην Ελλάδα...


Καπέλο κλόουν, κατακόκκινη μύτη, πολλά παιχνίδια, αλλά και στηθοσκόπιο με ιατρική ποδιά. Συνδυάζονται;
Ναι, απαντά όποιος έχει συναντήσει τη Μελένια, την μοναδική κλόουν-γιατρό της χώρας μας, που συνδυάζει τις γνώσεις της στην ιατρική, με το παιχνίδι, προσφέροντας απλόχερα το χαμόγελο της στα παιδιά που το έχουν περισσότερο ανάγκη, σε παιδικές ψυχούλες που αντί να παίζουν ανέμελα σε πάρκα και παιδικές χαρές, δίνουν μάχη για να κρατηθούν στη ζωή...

Villagers of Ioannina City - Zvara.(υπέροχο)...


Πάρτε ζβάρα τα βουνά τις κορφές

νησιά και πόλεις, τα χωριά, γιοφύρια
άιντε πάρτε τα βρε


Πάρτε ζβάρα τα βουνά τις κορφές
νησιά και πόλεις, τα χωριά, γιοφύρια
και αλωνίστε τα βρε

Πάρτε ζβόρα και άντε πιάστε τα βρε
πιάστε δρόμους, πλατείες, τα στενά στη γύρα
άιντε πιάστε τα βρε

Πάρτε ζβόρα και άντε πιάστε τα βρε
πιάστε δρόμους, πλατείες, τα στενά στη γύρα
και πατήστε τα βρε

Πάρτε τα ζβάρα όλα κάψτε τα βρε
βρείτε κάθε παλιό, κάθε σάπιο και μαύρο
και άιντε κάψτε το βρε

Πάρτε τα ζβάρα όλα κάψτε τα βρε
κάψτε κάθε παλιό, για να βγει από μέσα
ο πιο όμορφος ανθός

14 Ιούλη 1789: Πέφτει η Βαστίλλη, αρχίζει η Γαλλική Επανάσταση

«Η αστική τάξη έπαιξε στην ιστορία ένα ρόλο επαναστατικό, ποδοπάτησε όλες τις φεουδαρχικές, πατριαρχικές και ειδυλλιακές σχέσεις, για να μην αφήσει να υπάρχει άλλος θεσμός ανάμεσα σε άνθρωπο με άνθρωπο από το ψυχρό συμφέρον, τη σκληρή "πληρωμή τοις μετρητοίς"».

Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Στις 14 του Ιούλη του 1789 ξέσπασε η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση . Η βασική της νομοτέλεια ήταν η κατάλυση του φεουδαρχικού συστήματος και της ελέω θεού απόλυτης μοναρχίας.

Ετσι, άρχισε η διαδικασία για το πέρασμα στο ιστορικό προσκήνιο της αστικής τάξης. Η κυριαρχία μιας νέας τάξης που έφερνε βασικές αλλαγές σε πολλά επίπεδα. Στις παραγωγικές σχέσεις, στο κοινωνικό, πολιτικό και ιδεολογικό εποικοδόμημα, σε όλες τις μορφές και τις δομές της εξουσίας. Για την εδραίωση των λαϊκών ελευθεριών, τη συνταγματική και κοινοβουλευτική νομιμότητα, το δικαίωμα στην εκπαίδευση και τη συμμετοχή όλων στη διοίκηση, χωρίς καταθλιπτικές ιεραρχήσεις. Μια νέα στάση για την ελευθερία του λόγου, για τη θρησκεία, για τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Κυρίαρχα επίσης ήταν η καθιέρωση της καθολικής ψηφοφορίας και η κατάκτηση ενός φιλολαϊκού Συντάγματος. Μια άξια και αδέσμευτη Δικαιοσύνη και ο προσδιορισμός της εξουσίας, με τη συγκρότηση ενός αντιπροσωπευτικού Κοινοβουλίου. Μαζί με αυτά η ανάδειξη των εθνικών και πολιτιστικών στοιχείων του λαού, το δυνάμωμα της έννοιας του κράτους και η αγάπη για την πατρίδα.

«Ελ Ντοράντο» φτηνής εργασίας η Ελλάδα!



  • Στο 51,1% η μερική και εκ περιτροπής απασχόληση
το α” εξάμηνο του 2018!
  • Χάθηκαν 6.259 θέσεις εργασίας στους 30-44 ετών!
  • Η Αττική κρατάει την …πρωτιά στην ανεργία!

Τα ευρήματα του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ» του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που εφαρμόστηκαν για πέμπτη χρονιά, είναι άκρως αποκαλυπτικά για το α” εξάμηνο του 2018, αλλά ταυτόχρονα και ανησυχητικά, για το μέλλον της μισθωτής εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.
1.Σε σύνολο προσλήψεων 1.359.805 το πρώτο εξάμηνο του 2018, μόνο οι 664.732 (ποσοστό 48,9%) είναι θέσης πλήρους απασχόλησης, ενώ οι 695.073 (ποσοστό 51,1%) είναι θέσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης.
Ειδικότερα: οι 528.120 (ποσοστό 38,8%) είναι θέσεις μερικής απασχόλησης και 166.953 (12,3%) είναι θέσεις εκ περιτροπής εργασίας, όπως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα IV και το ακόλουθο διάγραμμα VII (σελ. 8 “ΕΡΓΑΝΗΣ” Ιουνίου 2018).
ΜΗΝΑΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ  ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΑΠΟ  01.01.2018  ΕΩΣ  30.06.2018
ΠΛΗΡΗΣ
ΑΠΑΣΧΟ ΛΗΣΗ
    ΜΕΡΙΚΗ
    ΑΠΑΣΧΟ ΛΗΣΗ
 ΕΚ ΠΕΡΙ-ΤΡΟΠΗΣ
   ΑΠΑΣΧΟ ΛΗΣΗ
       ΣΥΝΟΛΟ
  ΠΡΟΣΛΗ ΨΕΩΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2018 71.943 61.950 19.983 153.876
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2018 65.659 62.406 22.280 150.345
ΜΑΡΤΙΟΣ 2018 95.873 76.006 24.263 196.142
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2018 149.051 90.049 28.972 268.072
ΜΑΙΟΣ 2018 154.413 118.388 35.368 308.169
ΙΟΥΝΙΟΣ 2018 127.793 119.321 36.087 283.201
ΣΥΝΟΛΟ Α’ ΕΞΑΜΗΝΟΥ 2018 664.732 528.120 166.953 1.359.805
1
2.Περισσότερο ανησυχητικά είναι τα στοιχεία για τον μήνα Φεβρουάριο 2018, όπου σε σύνολο 150.345 προσλήψεων, οι 84.686 (=62.406+22.280), δηλ. ποσοστό 56,3%,  είναι θέσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης, ενώ οι θέσεις πλήρους απασχόλησης ανέρχονται σε 65.659, δηλ. ποσοστό 43,7%!
3.Εδώ πρέπει να επισημάνουμε επίσης ότι τον μήνα Ιούνιο 2018, 2.688  συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης μετατράπηκαν σε μερικής και 1.109 σε εκ περιτροπής απασχόληση (με ή χωρίς τη συμφωνία εργαζομένου), δηλαδή αθροιστικά 3.797 συμβάσεις έπαψαν να είναι πλήρους απασχόλησης, γεγονός που οδηγεί ισάριθμες οικογένειες στην αβεβαιότητα, την ανασφάλεια και τη δυσχερέστερη διαβίωσή τους!!
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τα στοιχεία της «ΕΡΓΑΝΗΣ» (Διάγραμμα ΙΧ, σελ. 10), οι νέες προσλήψεις πλήρους απασχόλησης, κατά τον ίδιο μήνα Ιούνιο 2018, ανέρχονται στο 45,13% ενώ οι μερικής απασχόλησης σε 42,13% και οι εκ περιτροπής σε 12,74%, ήτοι αθροιστικά στο ποσοστό του 54,87%!!
2
Η μαζική υποκατάσταση θέσεων πλήρους απασχόλησης από τις διάφορες μορφές εργασιακής ειλωτείας (και κυρίως τη μερική απασχόληση και την εκ περιτροπής εργασία) θα είναι η μόνιμη μεγάλη απειλή για το μέλλον των συντάξεων στην Ελλάδα, πολύ περισσότερο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με το τρίτο Μνημόνιο (ν. 4336/2015) έχει αναλάβει σημαντικές δεσμεύσεις για γενίκευση της ελαστικής απασχόλησης σε ΟΛΟΥΣ τους τομείς και κλάδους δραστηριότητας!
4.Επιπροσθέτως, αναφορικά με την ηλικιακή ομάδα από 30 έως 44 ετών, οι αναγγελίες πρόσληψης για τον Ιούνιο 2018 ανήλθαν στις 102.526, ενώ οι αποχωρήσεις στις 108.785, όπως αναγράφεται στη σελίδα 11  (Πίνακας VIII).
Πρόκειται για την πλέον παραγωγική ομάδα συμπολιτών μας, που προσδοκάται να δημιουργήσει οικογένεια ή επιχειρηματικές μονάδες, να οραματιστεί και να πραγματώσει νέες ιδέες και να προάγει την καινοτομία. Είναι επιστήμονες που ευελπιστούν να επενδύσουν στη χώρα τους τις γνώσεις που έλαβαν και αρνούνται να ξενιτευτούν. Η μνημονιακή καταιγίδα όμως τους ανακόπτει τη διάθεση για δημιουργικότητα και ματαιώνει τα όνειρά τους, ενώ οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης δεν τους εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή διαβίωση.
5.Εξάλλου τραγικά είναι τα στοιχεία για τον Νομό Αττικής!!
Όπως συνάγεται από τον Πίνακα ΧΙΙ (σελ. 14), ο πολυπληθέστερος Νομός της χώρας μαστίζεται από την ανεργία, αφού τον Ιούνιο του 2018 οι προσλήψεις ανήλθαν σε 101.301 ενώ οι αποχωρήσεις σε 109.796!!
Σε μια τουριστική περίοδο που αναμενόταν οι προσλήψεις να έχουν θετικό πρόσημο στο γενικό ισοζύγιο, έχουμε ρεκόρ στην αρνητική ροή μισθωτής απασχόλησης!!
Με τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων ετών η χώρα μετατρέπεται σταθερά και βίαια σε «Ελ Ντοράντο» φτηνής εργασίας, σε Εθνική ΕΟΖ (Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη) φτηνής εργασίας και ισχνών εισφορών με άμεσο κίνδυνο για το μέλλον των συντάξεων!

Ο Κωστής Παλαμάς γράφει για την ταπεινωμένη Ελλάδα...

Το 1908 η Ελλάδα για άλλη μια φορά είναι ταπεινωμένη. Μετά την πτώχευση του Τρικούπη και τις ήττες, οι δανειστές ελέγχουν την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Ίντριγκες, ψέμματα, φόροι και χαράτσια. Ο λαός πεινάει. Δεν υπάρχει καμία αισιοδοξία και ο Κωστής Παλαμάς γράφει το ποίημα «Γύριζε».


Με ποιητική ακρίβεια, μιλά ευθέως για «την πόρνη Ρωμιοσύνη, τον περίγελο των Ευρωπαίων, τους στέρφους μανταρίνους και το ρωμιό που ξανάσκυψε να γίνει σκλάβος». 108 χρόνια μετά ο ποιητής είναι πιο επίκαιρος από ποτέ. Κρίμα που δε διαβάσαμε τους στίχους του όταν έπρεπε.