Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΚΟΜΜΑ;

Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Του ΝΙΚΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ

Η παρουσίαση και η συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων είχε ιδιαίτερη σημασία, γιατί έδωσε τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να αποσαφηνίσει την φυσιογνωμία της στη σημερινή εποχή και έδωσε τη δυνατότητα στο κοινοβούλιο αλλά και στο λαό να πληροφορηθεί για το πρόγραμμα της επόμενης τετραετίας

Για οικονομία χώρου, θα αναφερθώ μόνο σε ένα πολύ σημαντικό θέμα, το θέμα του ρόλου του Δημόσιου Τομέα και τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στιςΙδιωτικοποιήσεις.

Ασφαλώς οι ιδιωτικοποιημένες ή υπό ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεις δεν έχουν όλες την ίδια σημασία και βαρύτητα, για παράδειγμα τα ΕΛΠΕ και η Ολυμπιακή, ή η ΔΕΗ με ένα μεσαίου μεγέθους λιμάνι, όμως αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να αρχίσουμε τις «εκπτώσεις» και να παραιτούμαστε από στόχους που έχουμε θέσει κατά καιρούς.

Αν είμαστε καθαροί για τη φυσιογνωμία μας, ότι δηλαδή εκτός από αντιμνημονιακό Κόμμα, είμαστε και ένα Κόμμα που εναντιώνεται στο «Νεοφιλελεύθερο» Δόγμα, τότε η κατάργηση νόμων και γενικά η θεσμική παρέμβασή μας, δεν πρέπει να αφορά μόνο την μνημονιακή πενταετία, αλλά όλη την περίοδο μετά τα μέσα της δεκαετίας ΄90 ως σήμερα.

Ασφαλώς την μνημονιακή περίοδο είχαμε πιο ακραίες ρυθμίσεις, πιο βίαιη αναδιάρθρωση της κοινωνίας και οικονομίας με επιπλέον συσσώρευση πλούτου υπέρ μιας μειοψηφίας - ελίτ και σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας – κόσμου της εργασίας). Όμως πρέπει να δούμε το σημείο που έχουμε φθάσει σήμερα, να αποτιμήσουμε την καταστροφή που έχει προκληθεί συνολικά τα τελευταία 15 χρόνια και να υπάρξει, όπως έχουμε δεσμευτεί, σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα υπηρετεί το λαό αναιρώντας τις δραματικές συνέπειες ακραίας νεοφιλεύθερης επιδρομής της προαναφερθείσας περιόδους.

Όλες οι ρυθμίσεις με νεοφιλελεύθερο προσανατολισμό πρέπει να ξηλωθούν και στη θέση τους να έρθουνρυθμίσεις με αναπτυξιακό, κοινωνικό, φιλολαϊκό γενικότερα προσανατολισμό. (παρεμβάσεις κοινωνικού χαρακτήρα, με πρόσημο σταθερά ταξικό υπέρ του κόσμου της εργασίας και ενάντια στην μειοψηφική ελιτ πράγμα που θα έχει και ως άμεση συνέπεια την ανάπτυξη της οικονομίας, αλλά και τον σταδιακό μετασχηματισμό της).

Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε πχ τον ΟΠΑΠ με το τόσο σημαντικό οικονομικό μέγεθος και τη συμβολή που μπορεί να έχει στον αθλητισμό, τον ΟΤΕ με τον κρίσιμο ρόλο στην οικονομία και ασφάλεια της χώρας, ή τηνΑγροτική Τράπεζα, ή την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης κλπ.κλπ

Αυτό θα αποτελέσει σημαντική υποχώρηση.

Είναι γεγονός ότι στον ενεργειακό τομέα την περίοδο του νεοφιλελευθερισμού ο τομέας αλώθηκε κατά80% και αυτό δεν αφορά ποσοτική μόνο προσέγγιση αλλά και ποιοτική. Η άλωση αυτή αφαιρεί τη δυνατότητα σήμερα από μια κυβέρνηση της Αριστεράς να ασκήσει κοινωνική και αναπτυξιακή πολιτική.

Μας ανησυχεί λοιπόν η αναφορά της κυβέρνησης μας πως «οι ιδιωτικοποιήσεις, από τούδε και στο εξής, παγώνουν», χωρίς να αποσαφηνίζεται τι θα γίνει με όσες δημόσιες επιχειρήσεις έχει ξεπουλήσει ή διαλύσει ο νεοφιλελεύθερος οδοστρωτήρας.

Με βάση την «έγκυρη» δημοσιογραφία της Καθημερινής αυτό ερμηνεύεται με παραπομπή σε «Κυβερνητικές πηγές», ότι, «δεν πρόκειται η κυβέρνηση να αμφισβητήσει όσες ιδιωτικοποιήσεις έχουν ήδη ολοκληρωθεί, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν γίνει με θεσμικά ορθές διαδικασίες»

Τέτοια προσέγγιση δημιουργεί σύγχυση. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να απογοητεύσουμε τους φίλους μας (την κοινωνική πλειοψηφία ή οποία στήριξε επάνω στον ΣΥΡΙΖΑ μια σταδιακή κοινωνική αλλαγή σε όλα τα επίπεδα), δεν πρέπει να δώσουμε το δικαίωμα να μας κατηγορούν για «κωλοτούμπες».

Ασφαλώς δεν γίνονται τα πάντα μονομιάς, επιβάλλεται σχεδιασμός, χρονοδιάγραμμα, ένας οδικός χάρτης όπως λέγεται, για την ανασυγκρότηση (και τον ποιοτικό μετασχηματισμό, γιατί εμείς δεν πάμε να κάνουμε παλινόρθωση ενός πελατειακού και γραφειοκρατικού) του δημόσιου τομέα (αλλά έναν δημόσιο τομέα που θα ξεκινά και θα καταλήγει ως ύπαρξη και ως προσφορά στην ίδια την κοινωνία). Όμως αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε, είναι υποχωρώντας στην ιδεολογική επίθεση των κομμάτων –θιασωτών του νεοφιλελευθερισμού- που θέλουν να μην υπάρχει αν είναι δυνατό καμία δημόσια επιχείρηση, να βάλουμε νερό στο κρασί μας.

Τι σημαίνει η φράση που διαβάζουμε πως «…δεν πρόκειται η κυβέρνηση να αμφισβητήσει όσες ιδιωτικοποιήσεις έχουν ήδη ολοκληρωθεί υπό την προϋπόθεση ότι έχουν γίνει με θεσμικά ορθές διαδικασίες». Ασφαλώς η κυβέρνηση στο σχέδιο ανασυγκρότησης πρέπει να ληφθούν υπόψη πολλέςπαράμετροι όπως νομικοί, το ειδικό βάρος κάθε επιχείρησης, η οικονομική παράμετρος, όπως η τυχόν αποζημίωση, όμως αποτελεί πολιτικό λάθος μια τέτοια γενικευμένη προσέγγιση για περιορισμένη παρέμβαση στις ιδιωτικοποιηθείσες επιχειρήσεις.

Επιβάλλεται εξειδικευμένη προσέγγιση που να κατευθύνεται με τη λογική ότι με την ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα πρέπει να εξυπηρετείται το άμεσο όφελος της κοινωνίας αλλά και το έμμεσο αν δηλαδή από μια επιχείρηση όπως πχ μία ενεργειακή, εξαρτάται η δυνατότητα λειτουργίας μεγάλων κλάδων της οικονομίας ή ακόμη συνολικά της οικονομίας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Με βάση τα παραπάνω δεν πρέπει να περιοριζόμαστε στο πάγωμα της διαδικασίας ιδιωτικοποιήσεων αλλά όπως και στο θέμα των εργασιακών σχέσεων να αμφισβητήσουμε συνολικά όλο το νεοφιλελεύθερο status. Ότι και στις ιδιωτικοποιήσεις δεν θα περιοριστούμε στο πάγωμα όσων ιδιωτικοποιήσεων σχεδίασαν και δρομολόγησαν την τελευταία περίοδο οι μνημονιακές κυβερνήσεις, αλλά να είναι σαφές πως δεν απεμπολούμε την αναγκαιότητα να ανακτηθεί και να εξασφαλιστεί ο αναγκαίος δημόσιος χώρος όχι από διάθεση ρεβανσισμού αλλά μόνο και μόνο για να είναι δυνατή η άσκηση μιας άλλης πολιτικής που να υπηρετεί την ανάπτυξη και την κοινωνία.

Έχοντας σήμερα σαφή εικόνα για τις τεράστιες επιπτώσεις που έχουν προκαλέσει οι ιδιωτικοποιήσεις στις ίδιες τις επιχειρήσεις, στους εργαζόμενους, στην κοινωνία ιδιαίτερα στα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα, ο ΣΥΡΙΖΑ και η νέα κυβέρνηση θα προχωρήσει όσο είναι αναγκαίο ώστε ο ανασυγκροτημένος καιμετασχηματισμένος δημόσιος τομέας να υπηρετήσει την κοινωνία και την ανάπτυξη.