Αυτά που έχασε ο Συνασπισμός

Μετά τις εξελίξεις του συνεδρίου του ο Συνασπισμός έχασε τρία πολύ βασικά πράγματα:

1. Έχασε το ανανεωτικό του άλλοθι. Την δυνατότητα που είχε ως σήμερα να αμβλύνει τον υφέρποντα αριστερισμό του προβάλλοντας μετά από κάθε έκρηξη του το ανανεωτικό πρόσωπο ως άλλοθι και εξισορροπιστικό παράγοντα. Μετά από κάθε παραλληρηματική εμφάνιση του Λαφαζάνη ακολουθούσε σχεδόν πάντα η πυροσβεστική παρουσία ενός Κουβέλη ή ενός Παπαδημούλη στα ΜΜΕ για να εκλογικεύει τις ιδεολογικές φανφάρες του κόμματος.

2. Έχασε την διεπαφή του με την κεντροαριστερή πλειοψηφία που τον καθιστούσε εν δυνάμει καθοριστικό πολιτικό παράγοντα. Διέκοψε και το τελευταίο κανάλι που συνιστούσε την περίεργη μεν αλλά συνεχώς παρούσα διαλεκτική του σχέση με τον κεντροαριστερό χώρο. Μία σχέση που αποτελούσε δυστυχώς την βασική ζωογόνο δύναμη και τον πυλώνα της κοινοβουλευτικής παρουσίας του κόμματος .

3. Έχασε τα καλύτερα στελέχη του.

Από χθές ο Συνασπισμός μετετράπει και επισήμως από κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς σε κόμμα του εναλλακτικού κομμουνισμού. Το δυστυχές είναι ότι αυτή η εξέλιξη ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη μετά το ιστορικό λάθος του κόμματος να εκλέξει τον Αλ. Αλαβάνο αντί του Μιχ. Παπαγιαννάκη στην ηγεσία του κόμματος.

Το ακόμα πιο δυστυχές είναι ότι και το μέλλον αυτού του χώρου είναι εξίσου αναμενόμενο. Θα έχει κατά πάσα πιθανότητα την εξωκοινοβουλευτική μοίρα που του κληροδότησαν οι συνιστώσες του.