ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ Η ΦΥΓΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΠΡΟΣ

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΠΙΚΑ*

Συμπληρώνουμε 3 μήνες από την σχηματισμό της κυβέρνησης με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ και το κυβερνητικό έργο κατά κοινή ομολογία δεν είναι το αναμενόμενο. Το ούτως ή άλλως μινιμαλιστικό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης  έχει καταχωνιαστεί σε συρτάρια, ο κρατικός μηχανισμός υπολειτουργεί, τα επιχειρηματικά συμφέροντα κ ολιγοπώλια ζουν και βασιλεύουν. Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η περίφημη επέκταση της δανειακής συμφωνίας υπογράφτηκε προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο και να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα μας.

Κοινή είναι πλέον η διαπίστωση από φίλους και εχθρούς ότι δεν πρέπει να λειτουργούμε σαν να  είμαστε αντιπολίτευση. Χρειάζεται να αντιληφθούμε ότι έχουμε γίνει κυβέρνηση και πρέπει να χαράξουμε καινούριους δρόμους και προοπτικές για την χώρα, με την πολιτική και το έργο μας.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση σωτηρίας με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ ήταν εγκλωβισμένη σε μια παγίδα πιστωτικής ασφυξίας που είχαν σχεδιάσει διεθνείς και εγχώριοι ακραίοι συντηρητικοί κύκλοι και εξωθεσμικά κέντρα που επιδιώκουν την άμεση ανατροπή της. Επομένως, πρώτο και κύριο μέλημα της ήταν πως θα διασφάλιζε την επιβίωση της . Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει με αντάλλαγμα εκπτώσεις στο πρόγραμμα και τις κόκκινες γραμμές μας.

Έτσι και ενώ τα πράγματα δείχνουν να έχουν βαλτώσει νέο στοίχημα για την κυβέρνηση είναι πως θα υπερβεί τις δυσκολίες και θα υλοποιήσει την πολιτική της. Για να συμβεί αυτό απαιτείται

δράση σε δυο κατευθύνσεις, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ  

Οι εταίροι απειλούν να εκδιώξουν την χώρα μας από την ευρωζώνη αν αυτή δεν υποταχθεί πλήρως και δεν συμμορφωθεί με τα νεοφιλελεύθερα κελεύσματα τους. Πριν μας τρομοκρατήσουν όμως αυτοί οι λεονταρισμοί που αναπαράγονται από διεθνή και εγχώρια παπαγαλάκια, θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η Ελλάδα έχει πολλές και διαφορετικές προοπτικές και εναλλακτικές. Αντίθετα ένα Grexit θα ήταν αφενός καταστροφικό, όσο αφορά τα σχέδια για μια Γερμανική Ευρώπη  και αφετέρου επικίνδυνο, για τα συμφέροντα του διεθνούς κεφαλαίου, καθώς θα καθιστούσε επισφαλή την ούτως η άλλως αναιμική οικονομική ανάπτυξη σε παγκόσμιο επίπεδο .

Δεν πρέπει εξάλλου να παραβλέπουμε την γεωστρατηγική σημασία της χώρας  μας . Στο ρευστό περιβάλλον  που διαμορφώνεται βλ. Λιβύη, Συρία, η χώρα μας αλλά και η Κύπρος μπορούν να αναδειχθούν ως πυλώνας σταθερότητας στην ανατολική Μεσόγειο, που θα εγγυώνται την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή. Και φυσικά όλοι οι παίχτες της παγκόσμιας σκακιέρας θα ήθελαν να έχουν καλές τουλάχιστον σχέσεις με την Ελλάδα.

Επιπλέον, η Ελλάδα μπορεί να αναδειχθεί σε διεθνή ενεργειακό διαμετακομιστικό κ εμπορικό κόμβο. Οι όποιες συμφωνίες όμως υπογραφούν πρέπει να γίνονται με όρους ισότητας και αμοιβαιότητας χωρίς να υπάρχει ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Σ αυτά τα πλαίσια εντάσσεται και η προσπάθεια που καταβάλει ο υπουργός ΠΑΠΕΝ,  Π. Λαφαζάνης να υπογραφεί η συμφωνία για τον αγωγό αερίου που θα αλλάξει την θέση της Ελλάδας στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη. Η υπογραφή και η πραγματοποίηση του έργου θα ισχυροποιήσει την οικονομική θέση και την διαπραγματευτική  ικανότητα της Ελλάδας απέναντι στους «θεσμούς». Πρωτοβουλίες και κινήσεις σαν και αυτή επιτρέπουν στην χώρα να ανακτήσει την αυτονομία της  και την δυνατότητα να κάνει η ίδια η χώρα τις επιλογές της.  

ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ  

Στο εσωτερικό της χώρας παρατηρείται το φαινόμενο η πολιτική να εκπορεύεται από τα ανώτερα κλιμάκια και να ασκείται από υπουργούς και υψηλόβαθμα κυβερνητικά  και κομματικά στελέχη. Ο τρόπος όμως με τον οποίο παράγεται η πολιτική καθορίζει το περιεχόμενο και πρόσημο της. Είναι κρίσιμο επομένως να καταπολεμηθούν λογικές ανάθεσης και ελιτίστικες που εθίζουν τις μάζες στην αντίληψη ότι η πολιτική είναι κάτι ξένο προς αυτές και προνόμιο ιδιαίτερης κάστας.

Για να αντιμετωπιστούν αυτά τα φαινόμενα είναι απαραίτητη  η  αναζωογόνηση  των κινημάτων προκειμένου ο λαϊκός παράγοντας και η κοινωνία να επανέλθουν στο προσκήνιο. Είναι αναγκαία επομένως η ανάληψη πρωτοβουλιών όπως νομοθέτηση, συναντήσεις με φορείς κτλ προκειμένου τα κινήματα να στηριχτούν και να ανθίσουν.

Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση θα μπορεί να ισχυρίζεται στο εξωτερικό ότι έχει την στήριξη της κοινωνικής πλειοψηφίας και άρα την νομιμοποίηση να προχωρήσει στην εφαρμογή της πολιτικής της. Ακόμα, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι στο εσωτερικό της χώρας υπάρχει μια πέμπτη φάλαγγα που έχει σκοπό την υπονόμευση της διαπραγματευτικής προσπάθειας της χώρας. Η φάλαγγα αυτή απαρτίζεται από ακραίους συντηρητικούς κύκλους και επιχειρηματικά συμφέροντα που πολλές φορές έχουν την δυνατότητα κινητοποίησης των μαζών σε αντιδραστική κατεύθυνση. Για το λόγο αυτό δεν φτάνει μονό μια σιωπηρή πλειοψηφία που θα στηρίζει το έργο της κυβέρνησης αλλά απαιτείται και η ενεργός συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα προκειμένου να στηριχτεί το κυβερνητικό έργο.

Το ίδιο αν όχι περισσότερο αναγκαία η αναδιοργάνωση του κόμματος. Και αυτό γιατί  μπορεί να παρέχει την απαραίτητη στήριξη στην κυβέρνησης χωρίς να ταυτίζεται με αυτή και αφετέρου να συμβάλλει στην ανάπτυξη του κινήματος. Για αυτό το λόγο είναι σημαντική η μαζικοποίηση του, όχι με όρους απλής εγγραφής και καταγραφής, αλλά ενεργού συμμετοχής των μελών. Ακόμα κρίσιμης σημασίας  είναι και η ανάδειξη νέων στελεχών, που θα μπορέσουν να τρέξουν την υπόθεση του κόμματος καθώς πιο έμπειρα στελέχη θα είναι επιφορτισμένα με το κυβερνητικό έργο.    

Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι έχουμε πολλή δουλειά και προσπάθεια μπροστά μας ως μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Η κατάσταση της χώρας είναι δύσκολη και έχουμε επιφορτιστεί με το δύσκολο έργο της ανόρθωσης της. Πρέπει λοιπόν, παραμένοντας πιστοί στις αρχές και τις δεσμεύσεις μας, να αναλάβουμε αυτές τις πρωτοβουλίες για την εφαρμογή των πολιτικών μας. Τυχόν πισωγύρισμα θα ήταν καταστροφικό για το εγχείρημα μας. Με την στήριξη του ελληνικού λαού και τις κατάλληλες κινήσεις θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε ανοίγοντας έτσι νέους ορίζοντες για την χώρα και την Ευρώπη.  

* Ο Παναγιώτης Μπίκας είναι μέλος της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Νέου Κόσμου.