Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΑΝΥΠΑΚΟΗ

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ*

Είναι πραγματικά ακατανόητο, ειδικά μετά την προχθεσινή επίδοση του staff level arrangement, γιατί και σε ποια βάση συνεχίζεται η «επανδιαπραγμάτευση» (δανεικός ο όρος, ας μου επιτρέψει το δάνειο ο εισηγητής του).

Προχθές ο σ. Ανδρέας Καρίτζης σχολίασε σχετικά ότι, μετά την κίνηση αυτή των δανειστών, η ελληνική κυβέρνηση όφειλε να θέσει στο τραπέζι το πρόγραμμα της Δ.Ε.Θ. Προσυπογράφω. Θα ήταν μια κίνηση που εκτός των άλλων θα «έκαιγε» και το προσχέδιο των 47 σελίδων που υπέβαλε η ελληνική πλευρά, το περιεχόμενο του οποίου μάθαμε για άλλη μια φορά από δημοσιογραφικές διαρροές και που, μεταξύ μας, δεν είναι τίποτε περισσότερο από (όχι και τόσο) light μνημόνιο.

Σχετικά με το εν λόγω προσχέδιο, του οποίου οι αδρές γραμμές παρουσιάστηκαν από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό στο άρθρο του στη Le Monde, θεωρώ πως ό,τι ουσιώδες ήταν να λεχθεί περιλαμβάνεται στο άρθρο του σ. Στάθη Κουβελάκη με τον εύγλωττο τίτλο «Προς τον οριστικό εγκλωβισμό;».

Σήμερα, ωστόσο, διατρέχουμε τον κίνδυνο, ενόψει της ανάγκης συσπείρωσης για την απόκρουση του τελεσιγράφου των δανειστών, να αγνοήσουμε πως κι αυτή η «δική μας» πρόταση συνιστά ήδη μια γραμμή υποχώρησης μη συμβατή με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που, επιπροσθέτως, δεν είναι προϊόν συλλογικής επεξεργασίας και σύνθεσης.

Είναι παραπάνω από ορατή μια προσπάθεια να υποβαθμιστεί ο τελεσιγραφικός και ιταμός χαρακτήρας της πρότασης των θεσμών, να διαρρέεται πως υπάρχουν τάχα σημεία συμβιβασμών και στο κείμενο των δανειστών (!!!), αρκεί να αποσυρθούν τα «ακραία μέτρα» (νέα εκδοχή από την προηγούμενη των «κόκκινων γραμμών») και, φυσικά, να προωθούνται σενάρια «εθνικής συνεννόησης».

Η τυχόν συνέχιση πλεύσης σ' αυτή τη γραμμή οδηγεί σε ήττα.

Η μόνη διέξοδος σήμερα είναι η απεμπλοκή από τη διαπραγμάτευση.

Η μετατροπή της κίνησης της αναβολής πληρωμής της δόσης του Δ.Ν.Τ. σε οργανωμένη αθέτηση πληρωμών επί του δημοσίου χρέους και η λήψη όλων των αναγκαίων συνοδευτικών μέτρων προετοιμασίας και θωράκισης απέναντι στους δανειστές, όπως άλλωστε σκιαγραφούνται στην πρόταση της Αριστερής Πλατφόρμας στην πρόσφατη σύνοδο της Κ.Ε.

Οι διαθέσεις του κόσμου, που πολλοί επιδίδονται στο σπορ να τον «ερμηνεύουν» αυθαίρετα, είναι χαρακτηριστικές. Απαιτείται όμως καθαρή και αληθινή γλώσσα, έμπνευση και αποφασιστικότητα.

Η σημερινή συζήτηση στη Βουλή θα είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία. Θα αξιοποιηθεί άραγε; Και προς ποια κατεύθυνση;

Ίδωμεν...