Η ΒΙΟΧΑΛΚΟ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ

ΚΙΝΗΣΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΗΧΗΡΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Η Βιοχάλκο, μια από τις μεγαλύτερες μεταλλουργικές βιομηχανίες στη χώρα, με μια κίνηση απαξίωσης των προοπτικών της ελληνικής οικονομίας, που αποτελεί και ηχηρό χαστούκι στην κυβέρνηση, αποφάσισε να μεταφέρει την έδρα της στο Βέλγιο.

Η μεταφορά, παρ’ όλα όσα ισχυρίζονται κύκλοι της εταιρίας, έγινε για φορολογικούς κυρίως λόγους και δευτερευόντως, ίσως, για λόγους άντλησης σχετικά φθηνών κεφαλαίων, ενώ δεν πρέπει να παραλειφθούν και οι λόγοι μαγειρέματος των λογιστικών της στοιχείων μέσω των ενδοομιλικών συναλλαγών, που, σχεδόν, δεν ελέγχονται.

Ερώτημα παραμένει αν την κίνηση της Βιοχάλκο, μετά από άλλες παρόμοιες κινήσεις που έχουν προηγηθεί, θα ακολουθήσουν και άλλες εταιρίες σε ένα κύμα φυγής από τη χώρα.

Είναι χαρακτηριστικό, πάντως, ότι την αλλαγή έδρας της Βιοχάλκο βρίσκει ευκαιρία να την αξιοποιήσει ο ΣΕΒ, ο οποίος με επίθεσή του στην κυβέρνηση επιχειρεί κυρίως να πιέσει ώστε να αντλήσει οφέλη για ακόμα πιο ευνοϊκή πολιτική προς τις μεγάλες επιχειρήσεις (ολόκληρη η ανακοίνωση του ΣΕΒ παρακάτω).

ΒΙΟΧΑΛΚΟ: «ΤΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΕ ΑΛΛΑΓΗ ΕΔΡΑΣ»

Κίνηση άμυνας ώστε ο όμιλος να μπορεί να αντλεί χρηματοδότηση με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος θεωρούν κύκλοι προσκείμενοι της Βιοχάλκο την επιλογή της μεταφοράς της έδρας από την Αθήνα στο Βέλγιο.

Σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους, «δεν πρόκειται για φορολογικό ζήτημα. Μακάρι να είχαμε κέρδη και ας φορολογούμαστε. Ο όμιλος έχει σημαντικό δανεισμό που επιβαρύνεται με υψηλό κόστος λόγω της οικονομικής κρίσης. Επιπλέον, καλείται να βρει μελλοντικά κεφάλαια για να χρηματοδοτήσει τόσο επενδύσεις, όσο και πρόσθετο κεφάλαιο κίνησης, αν θέλει να αυξήσει περαιτέρω την παραγωγή του».

Σε ερώτηση σχετικά με το κατά πόσον θα μπορούσε να μειωθεί ο δανεισμός του ομίλου στο άμεσο μέλλον, από την κίνηση αλλαγής της έδρας του, λάβαμε την εξής απάντηση:

«Είμαστε δανεισμένοι σχεδόν αποκλειστικά από ελληνικές τράπεζες με τις οποίες έχουμε άριστη συνεργασία και φυσικό είναι να μας απασχολεί το ζήτημα της μείωσης των επιτοκίων. Σχετικά με τις σχεδιαζόμενες κινήσεις, πρώτα απ’ όλα, στο νέο σχήμα θα ενταχθεί και η εταιρεία Cofidin (συμφερόντων βασικών μετοχών), με αποτέλεσμα τα ίδια κεφάλαια του ομίλου να ενισχυθούν περίπου κατά 100 εκατ. ευρώ.

Στη συνέχεια, θα ξεκινήσουμε μια σειρά κινήσεων ώστε η νέα μητρική εταιρεία που θα έχει την έδρα της στο Βέλγιο να αντλήσει πρόσθετα κεφάλαια. Αυτό θεωρητικά θα μπορούσε, για παράδειγμα, να αφοράκεφάλαια μέσω του χρηματιστηρίου (μέσω του Euronext των Βρυξελλών), μέσω ομολογιακών εκδόσεων ή και με δανειοδότηση από ξένες τράπεζες. Αυτήν τη στιγμή ο όμιλος δεν έχει τίποτα έτοιμο και προς αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθούμε σταδιακά».

ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΙ ΘΥΓΑΤΡΙΚΕΣ

Σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους:

• Δεν θα γίνει δημόσια πρόταση στους μετόχους μειοψηφίας της ΒΙΟΧΑΛΚΟ (γύρω στο 30% του συνόλου), οι οποίοι θα δουν τις νέες μετοχές τους να τελούν υπό διαπραγμάτευση στο Euronext των Βρυξελλών πιθανότατα μέχρι το τέλος Νοεμβρίου.

• Δεν αλλάζει τίποτα με τις θυγατρικές εταιρείες που είναι εισηγμένες στο Χ.Α. (ΣΙΔΕΝΟΡ, ΧΑΛΚΟΡ,ΕΛΒΑΛ, Σωληνουργεία Κορίνθου, ΣΙΔΜΑ, Ελληνικά Καλώδια, ΕΤΕΜ), καθώς δεν τίθεται ζήτημα δημόσιας πρότασης. Οι εταιρείες αυτές θα εξακολουθήσουν να διαπραγματεύονται στο ελληνικό χρηματιστήριο.

ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Η διοίκηση της εταιρείας σπεύδει να τονίσει πως τίποτα δεν θα αλλάξει σχετικά με την παραγωγή, η οποία θα παραμείνει στην Ελλάδα, και απώτερος στόχος είναι η αύξησή της.

«Πέρα από το ζήτημα της χρηματοδότησης που μας οδήγησε στη μεταφορά έδρας, η βιομηχανία έχει να αντιμετωπίσει το μεγάλο πρόβλημα του ενεργειακού κόστους. Σήμερα, οι ελληνικές εταιρείες επιβαρύνονται με πολύ υψηλότερο κόστος σε σύγκριση με τις ανταγωνιστικές τους στο εξωτερικό. Και ενώ στις άλλες χώρες αγωνίζονται για το πώς θα το μειώσουν περαιτέρω, στην Ελλάδα… ανταλλάσσουμε επιστολές.

Στο χάλυβα, για παράδειγμα, ο όμιλος διαθέτει πολύ μεγάλη αχρησιμοποίητη παραγωγική δυναμικότητα, που θα μπορούσε κάλλιστα να εξαχθεί προς όφελος της ελληνικής οικονομίας. Ωστόσο, οι εξαγωγές με τόσο υψηλό ενεργειακό κόστος είναι ιδιαίτερα δύσκολες. Με τον τρόπο αυτόν, τζάμπα πάνε και οι θυσίες των εργαζομένων…», αναφέρθηκε χαρακτηριστικά.

Ακολούθως, παρατίθεται αυτούσια η ανακοίνωση που εξέδωσε ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών με αφορμή την απόφαση της Βιοχάλκο για μεταφορά έδρας στο εξωτερικό, η οποία έχει ως εξής:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΕΒ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΟΧΑΛΚΟ

«Ο ΣΕΒ κατά κανόνα δεν σχολιάζει τις επιχειρηματικές επιλογές των μελών του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, έχουμε 3 παρατηρήσεις:

Είναι θετικό ότι υπάρχουν στη χώρα μας επιχειρήσεις με διεθνή εμβέλεια, που έχουν την δυνατότητα να στέκονται στα διεθνή χρηματιστήρια και να αντιμετωπίζουν μέσα από πρόσβαση στις διεθνείς χρηματαγορές τις αντιξοότητες που δημιούργησε στην Ελλάδα η πτώχευση του δημοσίου.

Είναι θετικό επίσης ότι η συγκεκριμένη απόφαση της ΒΙΟΧΑΛΚΟ δεν φαίνεται να θίγει την ντόπια παραγωγή, και απασχόληση και τις εξαγωγές από τις ελληνικές παραγωγικές μονάδες.

Το γεγονός, ωστόσο, ότι τον τελευταίο χρόνο όλο και περισσότερες βιομηχανίες αποφασίζουν ή εξετάζουν την πιθανότητα να μεταφέρουν την έδρα τους στο εξωτερικό, θα έπρεπε να κτυπήσεικαμπανάκι κινδύνου στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και στον πολιτικό κόσμο γενικότερα.

Δεν μπορεί η κυβέρνηση να ασχολείται σύσσωμη επί ένα χρόνο με το θέμα του ΦΠΑ στα εστιατόρια, ενώ ταυτόχρονα αγνοεί το θέμα των ΕΦΚ στην ενέργεια.

Είναι καιρός να ενσκήψει αποφασιστικά στα συσσωρευμένα, ζωτικά προβλήματα που έχει δημιουργήσει η οικονομική πολιτική στην ελληνική βιομηχανία, που παραμένει ο σημαντικότερος κλάδος της οικονομίας από πλευράς προστιθέμενης αξίας, απασχόλησης, εξαγωγών και ο μεγαλύτερος τροφοδότης του κράτους σε φόρους και κοινωνικές εισφορές.

Ο ΣΕΒ έχει εδώ και καιρό εκπέμψει σήμα κινδύνου, προειδοποιώντας προς πάσα κατεύθυνση ότι η ελληνική βιομηχανία, παρά την μέχρι σήμερα θαυμαστή ανθεκτικότητα της, δεν αντέχει πια κάτω από το συνδυασμένο βάρος της κρίσης, της έλλειψης ρευστότητας, της υπερφορολόγησης, του αβάσταχτου κόστους της ενέργειας και του αντιεπενδυτικού περιβάλλοντος.

Γι΄ αυτό τονίζουμε ότι η αποβιομηχάνιση του τόπου δεν είναι ούτε πραγματικότητα ούτε νομοτέλεια. Είναι θέμα πολιτικής, είναι θέμα επιλογής».