Η Αριστερά, όπως και αν την εννοεί κανείς , για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο , ξαναβρίσκεται ενώπιον τηςπρόκλησης της διακυβέρνησης της χώρας και γιατί όχι της εξουσίας.
Φαίνεται, όμως, ότι αυτή η ιστορική πρόκληση δεν έχεισυνειδητοποιηθεί από τις δυνάμεις που τη συναπαρτίζουν ή τουλάχιστον δεν έχει συνειδητοποιηθεί στο βαθμό που θα έπρεπε και απ'όλους.
Η συμπαράταξη της Αριστεράς , το μέτωπο όλων των δυνάμεών της, ασφαλώς και δεν είναι πανάκεια ούτε η συνταγή που θα γιατρέψει μονομιάς όλες τις ασθένειες στον αριστερό χώρο που είναι πολλές και κρίσιμες.
Συχνά, άλλωστε, οι αριστερές δυνάμεις έχουν διαπράξει ενωμένες μεγάλα και ιστορικά λάθη.
με την υφή και τα χαρακτηριστικά που έχουν οι συγκεκριμένες δυνάμεις τηςκομμουνιστικής και της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ελλάδα, η συμπόρευσή τους είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία, διότι θα προσδώσει στο ενωτικό σχήμα όχι μόνο αριθμητικόπολλαπλασιαστικό βάρος αλλά κυρίως μια νέα ποιότητα, προκειμένου η συμπαραταγμένη Αριστεράνα νικήσει αλλά και μετά τη νίκη της να παίξει αποτελεσματικά το ρόλο της.
Είναι τόσες και τέτοιες οι ανεπάρκειες κάθε κόμματος και οργάνωσης της Αριστεράς, που η συμπόρευσή τους είναι, σχεδόν, βέβαιο ότι θα λειτουργούσε "διορθωτικά", "υποβοηθητικά" και"συμπληρωματικά", σε κάθε μεμονωμένη αριστερή δύναμη, ώστε το ενωτικό σύνολό τους να συγκροτούσε ένα πολύ αξιόπιστο, ελκτικό και αποτελεσματικό ενωτικό σχήμα, ικανό να εκφράσει ένα νέο μπλόκ μιας μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.
Σήμερα όλοι στην Αριστερά και πρώτα απ'όλα οι ηγεσίες των δυνάμεών της, με την ευρεία έννοια του όρου, οφείλουν να αντιληφθούν ότι χρειάζονται να κάνουν τις δικές τους υπερβάσεις και τομές και να αναλάβουν τις αναγκαίες πρωτοβουλίες.
Και να τις αναλάβουν τώρα!!!
Διότι είναι ήδη αργά μετά τα τρία καταστρεπτικά χρόνια της μνημονιακής λεηλασίας.
Διότι, επίσης, η Ελλάδα οδεύει και οδεύει ολοταχώς στο χειρότερο καλοκαίρι της ιστορίας της, ένα βήμα και ίσως ούτε καν αυτό, από τον έρεβο.
Τώρα, λοιπόν, παρ'ότι κρίσιμος χρόνος, σχεδόν, έχει χαθεί, χρειάζεται να αναληφθούν από τις αριστερές δυνάμεις σοβαρές και όχι προπαγανδιστικές ή επικοινωνιακές , ενωτικές πρωτοβουλίες, που θα θέτουν το δάκτυλο "επί τον τύπο των ήλων".
Και πρέπει να αναληφθούν τώρα, διότι οι εξελίξεις , με αφορμή και επίκεντρο την ΕΡΤ, είναι τόσο ραγδαίες και καταιγιστικές, που αν δεν υπάρξει νικηφόρα και αποτελεσματική αριστερή αντεπίθεση, κινδυνεύουν να αποβούν μοιραίες για τον τόπο και τον ελληνικό λαό.
Αυτήν την ώρα, για τις δυνάμεις της Αριστεράς, είναι ιστορικά ασυγχώρητο, αν όχι εγκληματικό, ναπεριχαρακώνονται, με εκείνη ή την άλλη μορφή και να εκτοξεύονται στο "μέλλον" για να αποστασιοποιηθούν από τα κρίσιμα διλήμματα του σήμερα, είτε, επίσης, να αξιοποιούν εκ του ασφαλούς τις ενωτικές εκφωνήσεις κυρίως για επικοινωνιακή στόχευση , γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι δεν θα βρουν αντίκρυσμα.
Η Αριστερά στην Ελλάδα είναι η μόνη που έχει απομείνει στο χώρο της Ευρώπης, να μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις την προοδευτική ανατροπή (αν όχι και σε ολόκληρο τον αναπτυγμένο καπιταλιστικό κόσμο).
Η Αριστερά στην Ελλάδα μπορεί και πρέπει να απαντήσει νικηφόρα και αποτελεσματικά , ανοίγοντας νέους ορίζοντες για την Αριστερά και τους λαούς στην περιοχή μας, την Ευρώπη και τον κόσμο.
Αρκεί η Αριστερά στην πατρίδα μας να αποφύγει δύο ιστορικά ολισθήματα, την πολιτική αναδίπλωση και οπισθοχώρηση τύπου Βάρκιζας ή την παραίτηση στην πράξη από τηδιεκδίκηση με όρους αξιόπιστου προοδευτικού μεταβατικού προγράμματος και εργατικών-λαϊκών αγώνων.
Κλειδί , σήμερα, για να αποφύγει η Αριστερά και τα δύο αυτά θανάσιμα ατοπήματα είναι το ευρύ ριζοσπαστικό μέτωπο των αριστερών δυνάμεων.
Ιδού η Ρόδος.... Καθετί διαφορετικό μπορεί να ισοδυναμεί σήμερα με καθαρή λιποταξία!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παράκληση να μην υπάρχουν μηνύματα υβριστικού περιεχομένου.