Η μεγάλη λεηλασία της χώρας

Η μοναδική φορά κατά την οποία η προκήρυξη βουλευτικών εκλογών δεν επηρέασε αρνητικά, αντίθετα σημειώθηκε μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, ήταν το 1996, όταν η χώρα υπό τον Κ. Σημίτη ξεκινούσε τη σκληρή μάχη της προετοιμασίας για την ένταξη στην ΟΝΕ.

Ενα αυτοτροφοδοτούμενο σπιράλ αδιαφάνειας, ρουσφετολογίας, κακοδιαχείρισης, διαφθοράς και ατιμωρησίας αποτελεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε το νεοελληνικό πελατειακό κράτος που οδήγησε τη χώρα στη δημοσιονομική κατάρρευση. Έπρεπε να κατρακυλήσει η χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας για να κινηθούν επιτέλους οι ποινικές διαδικασίες κατά των φοροφυγάδων και όσων δεν αποδίδουν στα ταμεία τις ασφαλιστικές εισφορές. H ενεργοποίηση του αυτόφωρου αυτές τις μέρες είχε θεαματικά αποτελέσματα. Aν αυτό είχε γίνει προ πολλού ίσως η υστέρηση στις εισπράξεις δημοσίων εσόδων να είχε περιοριστεί δραματικά, όπως και τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων. Έχει ιδιαίτερη σημασία να υπογραμμισθεί ότι ποτέ δεν επετεύχθη ο στόχος για τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού.

Tο πολιτικό σύστημα για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του επιδόθηκε σε ένα... πρωταθλητισμό ρουσφετολογικής δράσης που οδήγησε στη διόγκωση ενός αντιπαραγωγικού και διεφθαρμένου δημοσίου τομέα, ενός διεφθαρμένου και αναποτελεσματικού κράτους πρόνοιας που εκτός των άλλων απομυζούσαν πολύτιμους και πλέον σπάνιους πόρους από τη χρηματοδότηση επενδύσεων.
Nα, γιατί το ελληνικό κράτος που είχε οικοδομηθεί με τη φιλοσοφία των πελατειακών σχέσεων και λειτουργούσε μέσα σε ένα σπιράλ διαφθοράς και ρουσφετολογίας, κατέρρευσε. Nα, γιατί φθάσαμε στη δημοσιονομική κατάρρευση, στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Η συνέχεια για το πως σταμάτησε το Πάρτι... πάνω στις κοινωνικές παροχές τα δύο τελευταία χρόνια (ή τουλάχιστον έγινε προσπάθεια να σταματήσει) εδώ http://bit.ly/uSCKYz