Από την αντίθετη σκοπιά εξίσου απόλυτο δίκιο έχουν οι εκπρόσωποι του κατεστημένου όταν επαναλαμβάνουν με κάθε ευκαιρία και σε όλους τους τόνους ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σε καμιά περίπτωση δεν είναι έτοιμος να κυβερνήσει. Η εξήγηση της στάσης τους είναι απλούστατη: Δεν
αισθάνονται ότι ελέγχουν αυτήν τη στιγμή τον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικά,
ιδεολογικά, οικονομικά ή οργανωτικά, άρα δεν τον εμπιστεύονται καθόλου
να κυβερνήσει. Οσο διαρκεί αυτή η κατάσταση αφενός θα κάνουν
ό,τι περνάει από το χέρι τους για να διατηρούν την πειθήνια αλλά
θνησιγενή συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη στην εξουσία για όσο
το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και αφετέρου θα προσπαθούν να
αποκαταστήσουν όσο το δυνατόν στενότερες σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και τα
στελέχη του.
Ο Αλέξης Τσίπρας και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ βεβαίως
και αισθάνονται επαρκέστατοι για να κυβερνήσουν. Φυσικά και θα
σχηματίσει κυβέρνηση που αρχικά τουλάχιστον θα ξεκινήσει ως πολύ πιο
αγαπητή στον λαό από εκείνη που ο ίδιος ο λαός θα έχει διώξει κλωτσηδόν
με την ψήφο του, ανεξαρτήτως του πως θα εξελιχθεί στη συνέχεια η πολιτική της.
Ετοιμος να κυβερνήσει βεβαίως και είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που όμως κανείς
δεν μπορεί να προβλέψει, είναι το τι πολιτική θα ακολουθήσει αν γίνει
κυβέρνηση. Το θέμα δεν είναι ζήτημα... αγνωστικισμού ή αφελούς
αναμονής. Εχει τεράστια σχέση με το πώς θα κατακτήσει την εξουσία ο
ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο με το τι πιστεύουν ή το τι διακηρύσσουν ο Αλ.
Τσίπρας και τα ηγετικά στελέχη του κόμματος.
Η πείρα μας δείχνει ότι ελάχιστη πρακτική αξία έχουν οι προεκλογικές διακηρύξεις των πολιτικών ανδρών και των κομμάτων. Θα υπάρξει άραγε ένα ρωμαλέο μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας εναντίον της μνημονιακής πολιτικής που ασκεί η σημερινή κυβέρνηση, τόσο ισχυρό ώστε αυτό να οδηγήσει στην ανατροπή της συγκυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, στη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών και σε εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ
μέσα σε αυτό το πλαίσιο; Αλλά και μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης του
ΣΥΡΙΖΑ ή με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός θα συνεχίσει να αγωνίζεται, να
διεκδικεί, να πιέζει την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για φιλολαϊκά μέτρα ή θα
παραμείνει αδρανής θεατής των κυβερνητικών αποφάσεων;
Αν παραμείνει στους δρόμους, έχει σοβαρές ελπίδες να βελτιωθεί η ζωή του. Αν ξαπλώσει πάλι στον καναπέ, όχι μία, ούτε δέκα κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν φτάνουν!
Υπάρχουν πολλοί δρόμοι που καταλήγουν στη συνέχιση της ίδιας πολιτικής με άλλη κυβέρνηση. Αν π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ δεν οργανώνει αγώνες και περιμένει τις εκλογές για να πέσει στην αγκαλιά του η εξουσία σαν ώριμο φρούτο
και επίσης οι πολίτες αντί να δίνουν καθημερινές μάχες κατά της
ασκούμενης πολιτικής, αρκεστούν στην αναμονή της ημέρας των εκλογών
προσβλέποντας να εκδικηθούν μέσω της ψήφου τους, το παιχνίδι θα έχει χαθεί εκ των προτέρων. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει, αλλά η κυβερνητική πολιτική ελάχιστα θα αλλάξει.
*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παράκληση να μην υπάρχουν μηνύματα υβριστικού περιεχομένου.