Στοίχημα ανθρωπιάς

ΕΧΕΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ την πρόθεση η κυβέρνηση μέσα στο 2010, τον χρόνο που τρέχει από χθες, να αντιμετωπίσει, στο μέτρο του δυνατού, το πρόβλημα των μεταναστών ή προσφύγων, νόμιμων ή παράνομων, οι οποίοι είναι σήμερα πάνω από ένα εκατομμύριο συνάνθρωποι και ήρθαν στην Ελλάδα αναζητώντας μια καλύτερη, ανθρώπινη τύχη.ΑΝΟΙΓΕΙ η κυβέρνηση την πόρτα για να αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια τα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται ή και μεγαλώνουν στη χώρα μας και φοιτούν σε ελληνικά σχολεία, δηλαδή «μετέχουν της ελληνικής Παιδείας». Επίσης, θα δοθεί η δυνατότητα να μετέχουν οι μετανάστες στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τα μέτρα αυτά έχουν θεσμοθετηθεί πριν από πολλές δεκαετίες σε ευρωπαϊκές και υπερατλαντικές χώρες. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάλυψαν και εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες μετανάστες της μεγάλης εξόδου από την αθλιότητα.

ΤΑ ΜΕΤΡΑ δεν είναι αρκετά και δεν θα λύσουν όλο το πρόβλημα, το μέγεθος του οποίου φαίνεται από τα παρακάτω στοιχεία: Περίπου 550.000 μετανάστες είναι στη χώρα με άδεια παραμονής, 130.000 δεν έχουν ανανεώσει την άδεια από διάφορες αιτίες, και κυρίως επειδή έμειναν χωρίς δουλειά, 40.000 έχουν καταθέσει αιτήσεις ασύλου και περιμένουν τη γραφειοκρατία, πάνω από 200.000, που μπήκαν παράνομα στη χώρα, είναι εντελώς ξεκρέμαστοι. Από αυτούς τους παράνομους, όσοι συλλαμβάνονται κρατούνται σε στρατόπεδα υπό άθλιες συνθήκες, που εκθέτουν τη χώρα μας.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ έχει πολλές όψεις, θετικές και αρνητικές, για μια μικρή χώρα, όπως η Ελλάδα, η οποία βρίσκεται και στη δίνη μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης. Οι μετανάστες είναι ένα εργατικό δυναμικό, κυρίως για τη γεωργία, αλλά και για τη βιομηχανία, την οικοδομή, το οποίο έχει ανάγκη η χώρα. Πρέπει να ομολογούμε την αλήθεια, ότι πολλές χειρωνακτικές εργασίες τις έχουν εγκαταλείψει οι Ελληνες και, ευτυχώς, προσφέρονται να τις κάνουν οι μετανάστες.

ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ δυναμικό των μεταναστών θα μπορούσε να αιμοδοτήσει όχι μόνο την οικονομία, αλλά και το ασφαλιστικό σύστημα, αν είχαν χτυπηθεί η εκμετάλλευση και η μαύρη εργασία, που οργιάζουν. Δυστυχώς, ο ιδρώτας και ο μόχθος των μεταναστών αιμοδοτούν κυρίως την παραοικονομία, με την προσφορά ανασφάλιστου και εξευτελιστικού μεροκάματου.

ΜΑΚΑΡΙ το 2010 να είναι ένας χρόνος ελπίδας για τους εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που βρίσκονται στη χώρα μας, ιδίως για αυτούς που θέλουν να εργάζονται τίμια και να προκόψουν. Χρειάζονται, όχι μόνο μέτρα από την κυβέρνηση, αλλά και έμπρακτη εκδήλωση ανθρωπιάς από την ελληνική κοινωνία, η οποία γνώρισε κατ' επανάληψη το δράμα της προσφυγιάς.