Στα επίπεδα του 1974 οι πραγματικοί μισθοί

ΕΝΩ Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΜΕ ΤΑΧΥΤΑΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ

Του Φ. Γ. ΧΟΪΔΑ

ΣΤΟΝ χειμαζόμενο ανεπτυγμένο κόσμο το πάγωμα και η μείωση μισθών, που συνοδεύουν τη μάστιγα της ανεργίας (κατά μια εκδοχή εμφανίζονται σαν αντίδοτα) τον χρόνο που φεύγει, κάθε άλλο παρά φαίνεται πως θα εκλείψουν τον χρόνο που έρχεται με την προσδοκία ανάκαμψης της δυτικής οικονομίας.

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία των διεθνών οργανισμών, τα οποία συνοψίζονται στη μελέτη «2009-2010 Culpepper Salary Increase Budgets Survey» και έχουν εξαχθεί από την επισκόπηση 835 επιχειρήσεων σε 73 χώρες:

* Τον Αύγουστο 2008, πριν εκδηλωθεί η παγκόσμια οικονομική κρίση, κατά μέσον όρο οι αυξήσεις του βασικού μισθού ξεπερνούσαν το 4% και μόλις το 2% των επιχειρήσεων πάγωναν τους μισθούς. Από τα τέλη του 2008 ως τα μέσα του 2009 το ποσοστό των εταιρειών που πάγωναν τους μισθούς εκτινάχθηκε στο 37%, με συνέπεια η μέση αύξηση του βασικού μισθού να πέσει κάτω από το 2%.

* Τα προγνωστικά για το 2010 φανερώνουν κάποια βελτίωση, όμως αρκετές επιχειρήσεις, το 12% δηλαδή, σχεδιάζουν να παγώσουν μισθούς και τον ερχόμενο χρόνο. Αποτέλεσμα, η μέση αύξηση του βασικού μισθού να εξακολουθήσει να είναι μικρότερη σε σύγκριση με αυτή προηγούμενων ετών.

Λιγότερα

* Σε Καναδά, ΗΠΑ και ευρωζώνη οι αυξήσεις μισθών είναι μικρότερες αλλά και σταθερότερες σε σύγκριση με άλλων περιοχών (Ν. Αμερικής, Αφρικής).

Η μέση αύξηση του βασικού μισθού το 2010 στις ΗΠΑ προσδοκάται να ανέλθει στο 2,68% από το 1,66% του 2009, και στον Καναδά στο 2,39% από το 1,07% που ήταν το 2009. Ομως, αν δεν ληφθούν υπ' όψιν οι επιχειρήσεις που παγώνουν μισθούς, τότε έχουμε μεταξύ 2009 και 2010 άνοδο ποσοστού αύξησης από 3,05% σε 3,08% στις ΗΠΑ και από 2,87% σε 3,01% στον Καναδά.

Αλλά το βαθύτερο νόημα των ψυχρών αυτών στατιστικών στοιχείων φωτίζει η παρατήρηση γνωστού ευρωπαίου σχολιαστή ότι: «Στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα από τα κύρια αίτια της κρίσης που ξέσπασε με τα subprimes, έγκειται σε ένα και μόνο στοιχείο: στο ότι το 90% των αμερικανών εργατών είχε το 2006 πραγματικό εισόδημα κατώτερο από του 1974, δηλαδή λιγότερο από 30.000 δολάρια, αντί 31.000».

Την ίδια ώρα, υπενθυμίζει ο αρθρογράφος, το 60% των ρούχων που πωλούνται στην υφήλιο, ακόμη και με τη φίρμα αμερικανικών ή ευρωπαϊκών πολυεθνικών, παράγονται από 100 εκατομμύρια ασιάτες είλωτες, Κινέζους, Ινδούς, Ινδονήσιους κι ακόμη πιο φτωχούς σε Καμπότζη και Μπαγκλαντές. Αμείβονται υποπολλαπλάσια του ισοδύναμου των 475 δολαρίων τον μήνα, ποσό που διεθνείς οργανώσεις υπολογίζουν ως το ελάχιστο αξιοπρεπές εισόδημα τετραμελούς οικογένειας στις χώρες τους.